Posts met de tag « wordpress»:

jan 11 2012

Storify voor WordPress

Als test van Storify eens een willekeurig verhaal genomen (mijn VDAB-baas die ervoor pleit om de Vlaamse topambtenaren een loonsinlevering te laten doen), om te zien hoe de nagelnieuwe Storify-plugin voor WordPress eigenlijk functioneert.

Hoe wordt dat weergegeven? Hoe ziet zoiets uit in de RSS of bij verdeling via bvb. Facebook of Google+? Kan ik de story nadien updaten, en welke gevolgen heeft dat voor de blogpost en de RSS …? Questions. Questions.

update:

  • weergave in blogpost: OK!
  • Update van de storify -> update van de blogpost: OK!
  • Zoekmachinevriendelijkheid: de Storify zit in de post als een script, met in de noscript ook de ganse tekstinhoud. Indexatie wellicht OK dus.
  • RSS-weergave: kinda sucks
  • RSS-update als Storify wijzigt: neen. Wel wordt de Storify erin gestoken op het moment dat de rss-reader hem opvraagt
  • Sharen op Facebook/Google+ etc: kinda sucks. Beter gewoon de Storify sharen dan de blogpost met de Storify erin.
  • Bewerken blogpost met tool buiten wordpress. Aiai: de storify zit er niet meer in (MarsEdit, editor, had er een <p> rond gezet, en dat is genoeg om de plugin niet meer te laten ontdekken dat er een storify geëmbed wilde worden.

Eindconclusie: nuttige en bruikbare tool, gaat zijn nut nog bewijzen. Plugin blijft.


jul 15 2008

WordPress 2.6 upgrade: niet voor hartlijders

Toen ik vanmorgen inlogde op mijn blog voor gebruikelijke admin toeters, bellen, statistiekjes, spam en commentaar, werd ik afgeleid door de mededeling dat er een nieuwe versie van WordPress uit was gekomen. Tijd voor een upgrade.

Een kwartiertje nadien was de zaak beklonken, zo leek het. De WordPress Automatic Upgrade maakt dat hele proces – 14 stappen als je het juist wil doen – allemaal redelijk simpel. Klik Upgrade. Watch. Done.
Behalve dat het deze keer niet “done” was.
Want ik kon niet meer inloggen. “Please log in again” zei het inlogschermje, ook na het ingeven van een 100% juiste combinatie username/paswoord.
En de blog was ook niet meer zichtbaar voor de buitenwereld.

Slik.

Enige google-searches gaven een aantal mogelijke oplossingen. Allemaal in phpAdmin en ftp te doen.
Paswoord resetten via mail. Manueel een nieuw admin-paswoord instellen in wp-users. Eens drastisch snoeien in de Wp-options. Plugins manueel afzetten. De vorige versie van de WordPress-installatie terugzetten. Cache ledigen. De database vanaf een backup terug herstellen. Onbekend IT-terrrein voor mij. Flirten met een ramp.

Slik. Slik.

Want niks van de aangeboden oplossingen werkte.
“Please log in again”, zei het inlogscherm.
En bleef het zeggen.

Slik. Slik. Bye bye blog slik.

Twee uur later was ik al aan het zoeken hoe ik een volledige herinstallatie van wordpress moest doen. In de vage hoop dat ik dan nadien de blogartikels, jullie comments, uitzicht, plugins, permalinks en al de rest wel uit de backups zou kunnen recupereren.
Toen ik eigenlijk per ongeluk ook eens probeerde voorbij dat login-schermpje te geraken in Internet Explorer. En ik erin zat. De plugins terug manueel activeren en de blog werkte meteen terug voor de buitenwereld.

Weirdness! De admin van WordPress 2.6 werkt dus niet meer met Firefox. Bij mij. Want er is voor de rest precies nergens iets van terug te vinden op het web. Nougatbollen.

Alles well wat well eindigt. Jullie geprefereerde blogleesvoer werkt dus terug. En kan ik admin-interfacen met Internet Explorer. Swell.
En toch: goed dat ik geen hartlijder ben. Of ik had de WordPress-open source community eens een liability suit aangedaan. Een mens zo de schrik om het hart aanjagen…

Van shortekens, in het engels:

If you can’t log into your blog after upgrading it to WordPress 2.6, when you keep getting a “please log in again” screen, try using a different browser instead of flirting with disaster in phpAdmin and FTP. It just might work in IE instead of Firefox, as it did for me…


mei 7 2008

Vals positief

Deze blog wordt tegen commentspam beschermd door Akismet, een uitstekend systeem dat 98% of zo van de spam weet tegen te houden voor hij hier in de reacties zou belanden.
Heel wat (WordPress)-bloggers gebruiken dit systeem, tot tevredenheid van velen (de bloggers en hun lezers) en ontevredenheid van enkelen (spammers op zoek naar inbound links en Google Pagerank).

Het werkt ongeveer als volgt:

  • een comment, of een trackback als je die op je blog toelaat, die binnenkomt op je blog wordt eerst naar de Akismet-service gestuurd, en daar vergeleken met een database van spam-comments. Er wordt vergeleken op auteur, website van de reageerder, en uiteraard ook op de tekst van de comment en de dikwijls vele weblinks daarin
  • flagt Akismet de comment of trackback niet als spam, komt hij in je gewone comment-werkwijze (in mijn geval: dan vertrekt er een mailtje naar mij zodat ik de comment kan goed- of afkeuren). Als je een reactie die zo door de Akismet-filter is geraakt dan zelf toch als spam aanduidt, krijgt Akismet daar bericht van, zodat het kan leren dat de kenmerken van die reactie wl spam waren.
  • gaat er bij Akismet wel een rood lichtje branden, dan belandt de reactie in een aparte spamlijst. Af en toe kan je die dan eens checken of er per toeval geen legitieme comment in is terechtgekomen. Als je een comment uit die lijst redt, krijgt Akismet daar bericht van, zodat het kan leren dat de kenmerken van die comment gn spam waren.

Spammer, moi?

Prima werkwijze.
Dacht ik. Tot ik een maand of zo geleden begon te merken dat comments of trackbacks die ik op andermans sites achterliet, niet of soms niet meer verschenen.
Op een of andere manier moeten de kenmerken van mijn comments (mijn email, mijn website-adres, of een link naar mijn blog in een reactie), in de Akismet-database beland zijn. Hoe? Moeilijk precies te weten. Misschien een paar bloggers die een comment van mij wilden verwijderen, en dit deden door die als spam aan te duiden? Of een echte spammer die mijn e-mail of url in zijn reacties gebruikte?
En bijna niemand checkt de spamlijst nog op “valse positieven”, want anders zou Akismet na een tijdje wel geleerd hebben dat mijn comments en trackbacks wel legitiem waren.

Veel last had ik er niet van, maar links en rechts werd ik er toch op gewezen. Dan maar eens opgezocht hoe je uit die Akismet-spamlijst zou kunnen verdwijnen.

Het komt precies wel meer voor, want ze beschermen er hun eigen comment-form expliciet niet met hun eigen service. Twee dagen geleden liet ik er een berichtje achter:

People report me my comments end up in their akismet-powered spam box
lately. Sniff!

Een dag later inderdaad een proper berichtje. Van een mens:

Hi, Sorry! Your comments should now be good but any problems do send us emails. Mark.

En mirakel, mirakel, Markske heeft gedelivered. Het werkt terug.

Ik besta terug op andermans blogs… Niet langer verdwijnen mijn wijze woorden in de mist der spamvergetelheid. Niet langer zitten medebloggers wegkwijnend te smachten naar eens een woordje van mijn kant in hun reageerpanelen.
Zie maar bij Bruno (over het lezen van papier versus op het internet), of Huug (over BHV), of Kerygma (over fietsen in de stad), of Gentblogt (over Peter en de Wolf), of e-Mino (over gradaties in het kwaad), of Onnozelheid Mag (over speculaaspasta), of Imke (over stopwoorden)… Het vlaamse blogheir haalt duidelijk hoorbaar opgelucht adem! Koele champagne wordt bovengehaald. Toasts uitgebracht. Deze valse positieve is nu dus weer gewoon negatief!


nov 11 2007

WordPress user roles vs the XML-RPC interface

Blogging platform WordPress (in it’s current version 2.3) allows for 5 user roles:

  • Administrator: Somebody who has access to all the administration features
  • Editor: Somebody who can publish posts, manage posts as well as manage other people’s posts, etc.
  • Author: Somebody who can publish and manage their own posts
  • Contributor: Somebody who can write and manage their posts but not publish posts
  • Subscriber: Somebody who can read comments/comment/receive news letters, etc.

Another feature is the XML-RPC-interface. With this, you can use an external editor to publish on your blog. Say you have a desktop program, or a webservice: as soon as you provide it with the url to the xmlrpc.php in your installation, a username and a password, that application can start posting on your blog right away. Increasingly useful, in these web 2.0 interconnected API-flooded times.

So far for the good news. The bad news being that these two features don’t combine well, at all…

The xmlrpc-implementation in WordPress is such that it can only accept posts from a user with the role of administrator or editor. For other users, it replies with a simple “Sorry, you don’t have sufficient rights to perform this action”. Thus, if you want to use some of the post restrictions of the other roles in combination with the xmlrpc, you’re out of luck!

Here’s an example of a not so nutty setup, where this leads to frustration:

  • Say you want replicate on your blog all the useful links you find around the web and post to del.icio.us.
  • The delicious site offers a feature for this, albeit a bare-bones one. You can set a time to publish, a blog category where the post is gonna end up, a blog number (in case you have more than one blog in your wordpress installation), a username and a password. This sets up sort of a CRON-job, so that every day at the designated time, your links are bundled into a post and sent to the xmlrpc.php of this wordpress-installation (see e.g. Michel or Eskimokaka for these kind of posts).
  • Being a tad paranoid never hurt anyone, so you set up a user especially for postings from del.icio.us (it’s not a very good idea to start giving away your administrator password on external sites).
  • You give this delicious-user on your blog the role of “contributor”, as you don’t want the posts from delicious to appear on the site right away. Why? So that you can still tinker with titles or tags or abolish a post if you encountered only one useful link on a given day…
  • All set to go. You post some useful links. Wait for a day. Look for a draft post from user “delicious”. Nothing.
  • Check google, wordpress codex, forums: all lead to the same conclusion: not possible. the del.icio.us user has to have at least editor-rights…
  • So the choice is either to abandon the external posting, or live with the fact that their postings end up on the site right away and have to be edited, tagged, bundled etc… later.

Bummer. The text on the WordPress-homepage “WordPress is what you use when you want to work with your blogging software, not fight it” got a sour smile from me tonight…

Anyone who knows a graceful workaround or wordpress-plugin for this problem?


okt 18 2007

Gravatars on WordPress

Tech news of the day is that Automattic (the company behind WordPress, the blogging platform used by all wildly popular bloggers such as yours truly) has acquired Gravatar (a webservice that make it possible for a person to have one avatar across the entire web).

A gravatar, or “globally recognized avatar”, is actually simply an 8080 pixel image of your choice that follows you from weblog to weblog appearing beside your name when you comment on gravatar enabled sites. WordPress had it’s own competing avatar-system since August last year, but now will be able to compete better against rival systems such as MyBlogLog. They will now be integrating the two systems in a next release of WordPress.

Integrating gravatars on a wordpress-blog right now is not terribly difficult, as is clearly explained in the WordPress-codex. If you know your way around in the admin-area it’s just a matter of five minutes. Upload the plugin, activate it, and change one line in the comment-part of your WordPress-theme. The plugin takes care of “hashing” the email-adresses of your commenters, changing it into a link to an image on the gravatar.com website.

My php-code for a comment now became:
<li style="background: url(<?php gravatar("","","http://houbi.com/gravatar.gif") ?>) no-repeat;
padding : 0 0 0 100px; height: 100px;">
<?php comment_text() ?>
</li>

This sets up the gravatars as background images of a list and moves the comment text to the right. If the gravatar.com returns no image for a commenter a plain grey image is used.

Picking a gravatar for yourself is not very difficult either:
1. Go to http://site.gravatar.com/signup and put in your email address.
2. Go to your mail program, find the mail support@gravatar.com has just sent you, and click on the link inside the message.
3. Choose a password (you will need this if later you’d decide to select a different picture).
4. Create Your Default Gravatar. You do this by either uploading a file from your local computer or network, or by finding a nice image from the web. Don’t worry too much about the size of the image, you can “crop” (cut away superfluous parts) or scale the image in the next step.
5. Crop or Size Your Image. With the slider you can resize, with the square you can pick a different part of the image.
6. Select how “adult” your image is (a way for prudish webmasters to filter out knobheads from other kind of knobheads, wankers from other kind of wankers etc…).
7. Apply the image you’ve now created to your Email Address

Et voil, you’ve now become the owner of one shiny gravatar.

All that’s left to do after that in order to see your gravatar in all it’s glory here on this blog, is making a comment here.