Posts met de tag « yves leterme»:

Jan 20 2009

Obama maakt school

Obama’s overwinning en uitstraling maakt ook de politici hier te lande zo geil als een forel die wel botersaus lust. Dat er van “Yes we can” gedaan gaat worden in de volgende verkiezingscampagne (7 juni 2009, remember), daar kunt ge dus al gerust vergif op innemen.

Maar nu is het hek helemaal van de dam. Via het dekselse internet is er immers een tool op de markt gekomen waarbij ge uw smoelwerk kunt omtoveren in een Obamaffiche. En dat er daar gretig van gebruikt gaat gaan worden! Hier alvast enkele proefdruksels die in de drukkerijen van politieke posters rondslingeren:

Bij de sossen:

Caroline Gennez

Bert Anciaux

Freya Vandenbossche

Gesneuvelde slogans:
- YES WE CAN, call each other progressief. Sometimes.
- Yes we canNO WE CAN’T change our baseline

En de tjseven:

Yves Leterme

Herman Van Rompuy

Gesneuvelde slogans:
- YES WE CAN, still not believe “these people”. Including us.
- YES WE CAN, have a budget deficit this year. And the next.
- YES WE CAN, be back (like Schwarzenegger, but with goats)

Bij de blauwen:

Karel De Gucht

Guy Verhofstadt

En de groenen:

Mieke Vogels

Gesneuvelde slogans:
- YES WE CAN, work less and earn more and have your cake and eat it too
- YES WE CAN, send your kids to school from 8AM ’til 8PM

Bij de N-VA

Bart De Wever

Gesneuvelde Slogans
- YES WE CAN, maybe become De Slimste Mens
- JA WIJ KUNNEN

Bij SPIRIT, Vlaams-Progressieven, SLP Geert Lambert en Nelly Maes:

Geert Lambert

En bij Lijst Dedecker

Jean-Marie Dedecker

Gesneuvelde slogans:
- YES WE CAN, laugh all the way to the bank

Bij het Vlaams Belang:

Filip Dewinter

Kortom, als “imitation the highest form of flattery” is, dan staat Meneer Barack er geflatteerd geportretteerd op. Wij (met de politici die wij om een of andere duistere reden blijkbaar verdiend hebben) daarintegen…


Mar 20 2008

De nieuwe Belgische regering

Zeggen dat de samenstelling van de regering Leterme deze ochtend een “piece of cake” was, is een understatement niet meer vertoond sinds Poolse grenswachten in 1939 “een beetje ongerust” werden bij het zien een oprukkend Duits tankbataljon. Het bleek immers onmogelijk om überhaupt mensen te vinden die in dit (zinkend?) schip wilden stappen. Te links volgens de enen, te rechts volgens weer anderen. Mossel noch vis voor iedereen die daarmee nog niet aan het woord was geweest.

De regering Leterme

Omdat ministers en staatssecretarissen rekruteren binnen het politieke personeel weeral dreigde te leiden tot een patstelling van njets, onverenigbaarheden, politieke verdeelsleutels, communautaire gevoeligheden, doorschuifoperaties en stoelendansen, werd pas op de laatste valreep een elegante uitweg gevonden:

Premier: Yves Leterme (geen verrassing hier, en het zou anders teveel gezichtsverlies geweest zijn als na het afvoeren van een staatshervorming, een regeringsprogramma of ook maar het begin van begroting, ook de naam van de regering zelfs niet naar de wil van de 800.000 kiezers was geweest)

De Vlamingen vaardigen deze vertegenwoordigers af:
Minister van Binnenlandse Zaken en Fraudebestrijding: Nero
Minister van Justitie:De Rode Ridder
Minister van Onderwijs(revanche): Robbedoes en Kwabbernoot
Minister van Werk: Jerommeke
Minister van Overheidsbedrijven: De geverniste vernepelingskes
Staatssecretaris van Asiel en Migratie: Robert en Bertrand
Minister van Telecommunicatie (en Wi-fi signalisatie): Kiekeboe
Minister van Zelfstandigen en Wetenschapsbeleid: Jommeke
Staatssecretaris voor Gezinszaken: Tante Sidonia
Minister van Sociale Zaken: Baekelandt
Staatssecretaris voor Personen met een Handicap: Lambik

Bij de Walen werden deze dapperen bereid gevonden:
Staatsecretaris van Ambtenarenzaken, ICT, Administratieve vereenvoudiging en Economie: Gaston Lagaffe
Minister van Buitenlandse Zaken: Tintin
Minister van Institutionele Hervormingen: François Schuiten
Minister van Defensie: caporal Blutch en sergeant Cornélius M. Chesterfield
Minister van Financiën en Begroting: les Schtroumpfs
Staatssecretaris van Europese Zaken: Spirou
Minister van Klimaat en Energie: le Marsupilami
Minister van Consumentenzaken: Le Chat
Staatssecretaris voor Armoedebestrijding en Maatschappelijke Integratie: Lucky Luke

Papieren tijgers, bordkartonnen persoonlijkheden, fantasiehelden, meningen als leeglopende ventielen: deze regering zit als gebeiteld!
Dit belooft een een spannend vervolgverhaal te worden…


Mar 3 2008

Moedig

Tot u spreekt moedig.be.
Naar eigen zeggen het werk van n mens – Jan Van Meenen uit Zeebrugge – op zoek naar een antwoord op zijn vraag “Welke Vlaamse politieke figuur verdient de stempel moedig?”. Om hem/haar een award te geven.

Weeral een kliksite, dus! Volledig anoniem kunt ge er het gedrag van een politicus “nomineren”: “Kent u een politicus die de levenslange titel ‘moedig’ verdient? Bedank hem of haar dan met een nominatie!”. Levenslang!

Moedig.be

Mijn eerste gedacht: ik nomineer Bart Debie. Die zou zich binnen zo’n zwarte omgeving volledig thuisvoelen. En ge moet het toch maar doen: als politiecommissaris uw eigen handen zo vuil maken dat ge veroordeeld wordt (ik dacht dat commissarissen alleen bureauwerk deden), uit uw burgerrechten gezet worden, en dan – zelf veroordeeld tot n jaar wegens slagen en verwondingen en racisme – toch nog de “moed” hebben om de criminaliteit in Vlaanderen aan de kaak te blijven stellen.

Tweede gedacht: ik nomineer Yves Leterme. Ge moet het toch maar doen, zo met uw tijd meezijn en vanop uw ziekbed Youtuben en alles. Professionele opname-apparatuur amateuristisch aanzetten met een onzichtbaar knopke. In het Nederlands en (horreur d’y penser) in het Frans. Wat een gebaar van moed en zelfoppoffering. Alles is vergeten en vergeven. Geef die man het premierschap!

Derde gedacht: Fientje Moerman. Ge moet het toch maar doen, zo helemaal uitgerangeerd zijn, niemand die u nog wil kennen nadat ge van uw Vlaamse troon zijt gevallen (na de aanvaring met Rudy Aernoudt), niemand zelfs in uw eigen partij die u nog eens opbelt als een vervanger in het Vlaams parlement moet aangeduid worden. En dan toch opdagen, en de aangeduide vervanger – Hilde Dierickx – en iedereen eigenlijk bij volkomen verrassing nemen, een neus zetten en opnieuw in dat Parlement gaan zetelen. Faut le faire.

Nu serieus (het voorgaande was het dus NIET, slechte verstaanders dat ge zijt): moedig.be lijkt me een interessant initiatief, met de juiste bedoelingen.
En het geeft de denken dat ik – zo op het eerste gedacht – eigenlijk niemand ken binnen de politieke wereld die ik zou willen bedenken met een eretitel als moedig.

Propere website alvast, met hulp van een kundige webdesigner en fotograaf.


Dec 8 2007

A hands-on with the Google chart API

Inspired by my own previous post (how’s that for some blog-inbreeding?): a hands-on with the Google chart API.

Instead of going for a graph displaying how many visitors ended up here google-searching for the tits and ass of Veronique de Cock after my post on “toplessness”, I tried to create a graph comparing the chances of Yves Leterme becoming PM of Belgium, in correlation with the intelligence and sensibility of his statements about the Walloons.

Google API generated image

The red line represents his chances of becoming the next PM.
In 2006 and until the elections, it went uphill all the time (e.g. when he dropped the glasses, held CD&V and N-VA together when Jean-Marie DeDecker briefly joined the N-VA, waited long to go for the federal elections instead of staying Flemish minister-president …). At the elections, it was at its peak: he became the most popular politician, and won the elections with 800,000 preferential votes.
After which he went on a collision course with the French-speaking part of the country, showed a remarkable lack of leadership, and made almost no progress in forming a government. So his chances kept diminishing, resulting in a standstill-government, a formation of 176 days, a crisis of the regime. Everything bt a government Yves Leterme I.

The green line represents his finest statements about the Walloons.
They varied from questioning their ability to learn Dutch early on (which was intended ironically), to confusing the Belgian anthem with the Marseillaise (which was a cockup), through telling a French newspaper that keeping Belgium together is not a goal (which was unfortunate for somebody trying to become the leader of that same country), through refusing to speak with the RTBF, through comparing the RTBF with Radio Milles Collines (As he did today. This was the radio-station that called for a Hutu-Tutsi genocide in Rwanda!).
Where will he be headed from here (If he takes Godwin’s law any further, next up are: comparing Elio to Goebbels, telling Milquet she’s the bastard daughter of Lon Degrelle and finally calling for an military annexation of Brussels?).

How to build this graph

To make this chart, all it takes is a 384 character long call to the google-server. It retuns the image you see above.
Here is the call, broken down by its parts:

http://chart.apis.google.com/chart?

The basic statement. The API you’re calling is basically an image generator, with lots of options for displaying data. It is generated on the fly, and then displayed in your page. This means you could also fill it with dynamic data.

&chs=500×300

One of the required elements. Unfortunately, if you make it too small to fit the content in, the graph will be clipped. So that could be a tough call if you want to use it with dynamic data!

&chtt=Chances%20of%20Yves%20Leterme%20becoming%20PM|
vs.%20the%20wisdom%20of%20his%statements

The title. Unfortunately, there are no options for font. For a linebreak, ad a “|”. Encode spaces with “%20″.

&cht=lc

lc = line chart. The other options are Bar chart, Pie chart, Venn diagram and Scatter plot.

&chxt=x,y,r

the number of axes. The third axis is called “r”, not “z” as we’d name it over here

&chxr=0,0,100|1,0,100|2,100,0

These are the scales for the three axes. Positive from 0 to 100 for x and y. Negative (from 100 to 0) for the third one.

&chxs=1,ff0000,10|2,00ff00,10

The color and font size for axis 1 (red) and axis 2 (green). Axis 0 (the horizontal) stays unchanged.

&chxl=0:|2006|verk|Jun|Jul|Aug|Sept|Okt|Nov|Dec|Jan|Feb|

The axis labels for the 0-axis (the horizontal one)

&chco=ff0000,00ff00

The colors of the lines he’ll draw

&chls=3,6,3|3,3,0

More options for the lines: thickness, length of line segment, length of blank segment (to form a continuous or a dashed line)

&chd=s:a9zaaaaTPGAAA,GTdddddz188

The actual data.

&chf=c,lg,45,ffffff,0,000000,1|bg,s,EFEFEF

The background color (efefef grey for the entire graph – a gradient from white to black for the chart area).

The conclusion

The Google API for charts will have it’s use, but after toying around with it, I find it everything but an elegant solution:

  • Steep learning curve
  • No XML-data. If you want that, you’ll have to process it server-side first, or rely on javascript-importing, decoding, encoding and then sending it through the google chart api url
  • Limited set of chart-choices (this might grow)
  • 50.000 requests per page limit. Guess that means you can have a lot of graphs displayed, but they could’ve solved that with a caching mechanism, no?
  • Complicated url-forming. The url for the chart on top is 384 characters, and left a lot of the options untouched and is with a miniscule data-set. Somebody might build a tool where you can pick all kinds of options, import data and build you a url to the api from that. Until that day: it’s complicated and prone to errors
  • And finally: it’s has no features for accessibility. Since it returns only an image, the only way to make it slightly accessible is to put an alt or londesc with it. But you have no way of knowing how the graph will look before you display it (with dynamic data)… Heck, a flash version would even score better.

Some fun with google-charts:
Goatse man
The finger
Percentage of chart which looks like Pac-Man


Dec 5 2007

Debby en Nancy for President

Zondagavond is weer een beetje feestavond, want Debby en Nancy (Peter Van den Begin en Stany Crets) zijn terug met hun “Debby en Nancy’s Happy Hour” op n.

Michel schreef het vorig jaar al terecht, en werd gequote in de Humo van deze week “‘t is gelijk dat het weer 1978 is en er weer grote shows zijn op zondagavond“. De tijd dat we nog naar den Nederlander keken. Willem Ruys, Mies Bouwman, Spel zonder Grenzen en zo. Dichter in de tijd, en iets minder goed verteerbaar: een Vlaamse versie van wat Paul de Leeuw doet.

Er zijn de voorbije weken ongetwijfeld weer talloze vogels gepluimd om hun veren, hl wat naaiateliers beroofd van hun glitters en pailletten, maar het resultaat was er ook meteen naar: happy feelings all over. Tempo tempo. Emoties. Een erg valse Sinterklaas. Als er een ijsje gehaald moet worden, dan komt er ineens ganse fanfare met een ijskar aan het eind. Dat soort dingen.
Zelfs hun kerstpleidooi (met Wendy van Wanten) of het ultrazenuwachtige camerawerk tijdens de muziekitems om wat schwung te simuleren, is de dames vergeven.

Een ding vond ik vorig jaar minder leuk: hun geflirt met Yves Leterme. Ze deden er een tweedehandse “Haal Bert Degraeve naar de studio” mee (het origineel van de Woestijnvissers Bart de Pauw en Tom Lenaerts in Schalkse Ruiters wist van dat boekhouderstype ook al een hype te maken…).
Ik “had toen zoiets van” gun die vent dat toch niet, die gratis publiciteit elke week. Smeek niet om zijn aandacht, want je voert zijn reclamecampagne. Maak toch geen reclame voor zijn “iedereen kan de minister-president van de Vlaamse Regering mailen en krijgt antwoord”-campagne, want dat was n grote PR-stunt (een geslaagde, dat wel).
Toen in de laatste uitzending de geitenhouder uit Ieper uiteindelijk zwichtte en dan toch kwam opdagen (what a surprise) kreeg hij wel een baard aangemeten en een politiek tegengewicht in Johan vande Lanotte, maar het kwaad was dan al geschied: hij kwam als “el sympatico” uit het hele avontuur.

Het optreden van Leterme & Vandelanotte bij Debbie en Nancy vorig jaar op GarageTV.

Resultaat: 800.000 voorkeurstemmen, bijna de helft van hun kijkers hebben dus voor Leterme gestemd.
Een verpletterende verantwoordelijkheid, zo lijken ze nu zelf te beseffen. Maar ze gaan hun leven beteren… Enkele uittreksels uit hun interview met de Humo deze week:
Als een volk ontevreden is over zijn leiders, klopt er iets niet met die leiders. Zo simpel is het. En de Belgen zijn op dit moment niet gelukkig. Iedereen beseft dat de toestand niet lang meer te houden is voor je ‘t weet stokt de economie en ligt het land plat. Het is de plicht van de politici om snel uit die vaudeville te raken“.
En dan? Stel dat we volgende week een oranje-blauwe regering hebben: hoe kan die nu nog normaal functioneren? Ze hebben het respect voor elkaar verloren en het respect van de kiezer zijn zo ook kwijt. Wie er niet om lacht moet ervan kotsen.
Debbie en Nancy beginnen zelf met een politieke beweging. Er is nood aan. Niemand weet nog voor wie te stemmen. Vroeger was je socialist, liberaal of katholiek, nu zapt iedereen van de ene partij naar de andere.. De politiek is n grote hutsepot geworden en dat is jammer. … Belgi moet gered worden en daar gaan Debby en Nancy voor zorgen. Ze gaan in de politiek, of ze worden koningin van het land.

Toch dames naar mijn hart dus. Debby en Nancy for President… Jeuj.

En zo hebben de LVB’s van deze wereld weer wat ammunitie voor hun stelling als zou de VRT te links zijn…

Na deze captatio benevolentia, een woord van kritiek nog: na hun Myspace avonturen van vorig jaar, gaan ze dit jaar voor “Debby & Nancy World”, een eigen site, met een eigen blog van beide dames (dat daar dagboek heet, da’s nog te volgen) en een forum voor hun luisteraars (dat daar dan ineens om onduidelijke redenen blog heet).
Ze hadden 1.426.608 kijkers zondag. Stel, dat een kwart daarvan naar de website gaat kijken, dan hebben ze een webpubliek van 350.000 mensen. Stel dat de helft drvan nog nooit van een blog gehoord had: dan zitten er hier al snel bijna 175.000 mensen met een verkeerd idee van wat een blog is.