Songs (klik de -icoontjes
voor audio) 1.
My Song
2. Even When It Rains
3. What If
4. Bunny Pie
5. Morning People
6. Mow The Carpet
7. Airplane
8. Yellow Pullover
9. Every Time
10. Soccer
11. Yeah Yeah
12. Ballromm Space-Cadet
13. Happy Tune
Voorlopig
is STONEDIGGER (een naar Obelix genoemd viertal uit Sint-Truiden) nog het best
bewaarde popgeheim van België. Maar daar zal snel verandering in komen. Niet omdat
ze aan de toog hangen in de meest hippe kaffees, noch omdat ze een blits imago
hebben. Maar wél omdat er tot het bewijs van het tegendeel niet één Belgische
groep is die met zo’n entoesiasme en zo’n gemak, zo’n hoeveelheid gouden melodieën
bij elkaar weet te schrijven.
Stonedigger-liedjes zijn vlot meezingbaar en drijven op meerstemmige refreinen
en behoorlijk gestoorde teksten. Ze refereren zowel naar de sixties als naar de
jaren negentig en zowat elk liedje van hun pas verschenen debuutceedee kan meteen
op singel worden uitgebracht.
STONEDIGGER presenteerde zich voor het eerst aan een groot publiek tijdens
de finale van Humo’s Rock Rally (editie 96). ‘Zij waren de besten in het genre
van de snedige, met vrolijke melodieën afgelijnde, tussen derde en vierde versnelling
heen en weer schakelende gitaarpop’ schreef de jury in haar eindrapport.
En dat ontging ook de mensen van het Nederlandse label Brinkman Records niet,
want ze boden hen een platenkontrakt aan. Van het een kwam het ander en met behulp
van een gouden Waterman vulpen zit STONEDIGGER nu op hetzelfde label als geestesgenoten
Nemo en Metal Molly.
In februari ’98 trok STONEDIGGER samen met producer Jan De Rijck richting Koningshooikt
waar ze in de Motormusic-studio hun titelloze debuutceedee opnamen. Eind juli
was er al de (niet kommercieel gereleaste) singel ‘Bunnypie’, louter bestemd voor
de radio en in oktober verscheen ‘Airplane’, een singel die (wellicht met dank
aan het Navodreigement met luchtbombardementen) naar de eerste plaats vloog van
de playlist van de Servische radio.
De titelloze debuutceedee kwam half november uit. De eerste reakties zijn alvast
veelbelovend.
(wordt vervolgd)
In de pers :
- "... Charmante en opwindende gitaarpop. Stel uzelf vrijwillig bloot
aan kleine juweeltjes als "What if", "Morning People", "Mow
The Carpet", "Airplane"
en - een song geschreven vanuit het standpunt van een gebreide trui die toch niet
wollig klink - "Yellow Pullover",
en weet uzelf reddeloos verloren. ..." - Humo, 19 januari 1999.
- "Op de barometer van deze ex-Rock Rally-finalisten uit Sint-Truiden
is het altijd zomer. Kwikzilveren melodieën, snedige refreinen, onweestaanbare
hooks en gesmeerd lopend stemmenwerk vormen het handelsmerk van dit gezelschap."
- Dirk Steenhaut in Metro, 2 december 1998.
Zelf nog ergens een goeie (of slechte) recensie zien staan ? Stuur
maar op !
Mijn Mening
In Limburg kan er weer gelachen worden, blijkbaar. In de jaren tachtig waren
de groepen die tussen de roestende mijnliften opschoten aan de donkere en depressieve
kant (vb. Siglo XX, Struggler, De
Brassers, Poésie Noire ...). Tegenwoordig
lijkt er zich echter een ander soort bacterie in de waterleidingen genesteld te
hebben : een van de vrolijke soort, die de bewoners verleidt tot het schrijven
van liedjes over "copuleren met een Brontosaurus" (Evil
Superstars) en "Fietsen genaamd liefde" (Nemo).
Het is in het laatste rijtje dat de gasten van Stonedigger thuishoren : qua nonsens
scoren songs als Bunny Pie (Bunny Pie in
the oven now, I've got ..), "Mow The Carpet"
(I'll mow the carpet, when you're gone), Soccer (Have fun, be sad, play some soccer
in my head), "Yeah yeah" (I will
catch your mouse, before it really eats your blouse) vrij hoog op de schaal van
Pawlowsky.
Geheel terecht bevat de plaat dan ook een waarschuwings-stickertje "Warning,
this cd contains a high amount of Happy Tunes". En niet geheel toevallig
is de plaat dan ook verschenen bij Brinkman (de Nederlandse firma die ingezien
heeft dat "lachen met Belgen" een heel andere dimensie kan hebben als
je Metal Molly, Nemo, Mitsoobishy Jackson
en deze Stonedigger in je stal haalt).
Indien depressief, in te nemen à rato van 3x per dag, voor al de rest kan 1 speelbeurt
per dag volstaan. Kortom : Wat een hoop onzin, deze plaat. Prachtige, meeslepende
en goedhumeurbezorgende onzin, welteverstaan.
Zelf een mening over deze plaat ? Stuur maar op, dan zet ik ze hier
bij !
Meer over deze groep :
- Hun volgende cd, "A Collection of Headphone
Songs" is hier inmiddels ook besproken.
- Contact : L&S Agency, Postbus 5, 3800
Sint-Truiden. Tel : +32/(0)11/67 17 01 / Fax : +32/(0)11/67 33 31
- Band : email : stonedigger2@hotmail.com
Waar deze cd te kopen ? :
Deze CD online bestellen kan (prijzen opgezocht op 20 januari 1999, niets garandeert
evenwel dat deze nog zo zijn als u ze leest) :
Laagste prijs staat in het geel, hoogste in het rood. Deze prijsvergelijking
houdt geen rekening met mogelijke vermindering van kosten bij het bestellen van
meerdere CD's, bonuspunten, verschillen in levertijd e.d. Verzendingskosten zijn
deze naar een adres in België.
Heeft u deze plaat nog ergens anders goedkoper gezien, heeft u zelf een online
CD-winkel met Belgische producten erin, staat er een fout in mijn berekeningen
: laat het me weten.
Het Belgisch Pop & Rock Archief was tot begin 2002 in handen van Dirk
Houbrechts. Om persoonlijke redenen (lees
hier waarom) stopte hij met deze website. Het archief is nu toevertrouwd
aan het Muziekcentrum Vlaanderen(www.muziekcentrum.be),
het steunpunt voor de professionele muzieksector. Contact: webmaster@muziekcentrum.be
of per post naar Muziekcentrum Vlaanderen, Steenstraat 25, 1000 Brussel.
Opgepast : Deze site betaalt auteursrechten, en is opgebouwd en onderhouden
conform de toelatingsvoorwaarden overeengekomen met de Belgische auteursrechtenvereniging
SABAM. Consultatie
van deze website is gratis, met uitsluiting van het downloaden, reproduceren of
verdere openbare medeling van de onderdelen van de site. Copieer a.u.b. niet,
link!