Songs (klik de -icoontjes voor audio)
1. Elle est là
2. Merde à l'amour
3. Non dis non
4. As-tu déjà aimé?
5. Attaque surprise
6. Je ne sais pa jouer sans cendrier
7. Je n'ai pas peur
8. On s'amuse
9. Télephoner
10. Bonne Anniversaire
11. Poursuite
12. Danser
13. Je ne veux pas
14. Emmanuelle
15. VLF

Tekst en Muziek : Vive la Fête, behalve "On s'amuse" : Dean Ween, Claude Coleman, Godeville.

Muzikanten :
- Els Pynoo : zang, synthesizers
- Danny Mommens : zang, bas, gitaar, synthesizers, groovebox, viool
- Piet Jorens : drums, synthesizers, zang
Gasten :
- Jean Wijgers : drums
- Dean Ween & Claude Coleman : bas, gitaar, orgel, drums
- Godeville : zang
- Lieve Pynoo : zang

Opgenomen met Roland-Homestudio. Gemixt in El Frente Arte - Ronda (Spanje).
artwork : Vive la Fête en Onno.

Mijn Mening

Begonnen als een grap, opgepikt via hun EP-tje van eind '98, zomers radiohitje met het minimale "je ne veux pas", live-act op poten gezet voor het grote geld van de Parijse modewereld, boel gekregen met het oude platenlabel (Kinky Star), bij Lowlands een nieuw label opgericht (Surprise) en daar dan het vorig jaar in de homestudio opgenomen materiaal op CD gezwierd: dat is in telegramstijl de voorgeschiedenis van Vive La Fête, bestaande uit Danny Mommens (voorheen gekend als Danny Cool Rocket, lid van o.m. SexMachines en bassist van dEUS), zijn vriendin Els Pynoo (een Kortrijkzaanse met een fixatie op het warme Zuiden) en (meestal) Piet Jorens en Aldo Struyf.
Volgens mij is "Vive La Fête" nog altijd om te lachen, maar daarnaast is het gelukkig ook wel hoogst "charmant", behoorlijk "sexy" en bij tijd en wijlen redelijk "catchy". Er groeit behoorlijk wat haar op het gebruikte frans, maar geen hond die daar over struikelt (de engels- en nederlandstaligen merken dat toch niet, en voor de fransen komt het net charmant over). Ook muzikaal kringelt er soms ook wat Gitanes-rook uit de songs ("Je N'ai Pas Peur" had van Gainsbarre kunnen zijn), maar meer nog werd de mosterd gehaald in allerlei wave uit de jaren tachtig (en dat gaan van de luchtige electropop van bvb. The Honeymoon Killers en Lio, tot donkere synth-tapijten à la Remo Remo, van huppelende ritmes van The Cure tot zware Stooges-riffs), met daarboven steeds de poppy melodiëen en verleidelijk geile stem van Els.
Het verrassingseffect van de debuut-cd (zoals de titel belooft) is weg, maar in de plaats kwam wat meer sofisticatie en betere afwerking. En ... vreemd genoeg ... de combinatie werkt. Niet dat er meteen een geweldig "fête" zal losbarsten (zoals de groepsnaam belooft), maar wel dat het resultaat geloofwaardig is, zonder dieptepunten tot aan de laatste track geraakt, en nergens op de geeuwspieren werkt.

Zelf een mening over deze plaat ? Stuur maar op, dan zet ik ze hier bij !

In de pers :

- Peter van Dyck in Knack-Agenda : "... Franstalige knuffelpop met een hoog eightiesgehalte, coldwave meets Serge Gainsbourg, met zo nu en dan een alternatief, schreeuwerig randje ... Het hangt van je smaak af of je nummers als "Non dis non" of "Bonne Anniversaire" grappig dan wel klef vindt. Air maakt hoe dan ook met dezelfde ingrediënten spannender bereidingen".
- cp in Rif-Raf (B-fr) : "Dans la vieille tradition des duos/couples francophones ou du moins francophiles, Vive la Fête propose une variété synthétique, rétro et légèrement naïve, inspirée de la pop des sixties et de l'electro 80'. ... Un must pour vrais amateurs sucreries pop"
- at Lowlands (their distributor) : "Danny Mommens (deus) and Els Pynoo dig into their sweetest memories to come up with wave and french chanson inna 2000 jacket. ... Post-elektro-pop without complexity is what vive la fête serves here in a combination with sex and drugs …".
- hz in Rif-Raf (B-Nl) : "Met "Attaque Surprise" hebben Danny Mommens en Els Pynoo een allersympathiekst plaatje gemaakt ... Vive la Fête steelt als de raven, maar doet dit met buitengewoon veel zwier en stijl en zin voor humor. Els Pynoo zingt overigens op een onwaarschijnlijk geile manier die je ... bij Serge Gainsbourg en zijn madammen doet belanden".
- hs in Ultra : "... the live incarnation of Vive La Fête holds much more promise than what is evident from this record. And I guess I am sick and tired of hearing every Belgian journalist raving about this record and comparing it to the sixties work of Jane Birkin, Serge Gainsbourg and Jacques Dutronc. That is blatantly undeserved. She sings in French, true, but even in her best moments Miss Pynoo still sounds like Lio on Prozac. And the only Gainsbourg influence I discovered can be nothing else than that poor 'nylon' sound of Gainsbarre's worst eighties tracks. Very disappointing record".
- in MAD (Le Soir) : "Nos nouveaux Gains-bourg-Birkin se sont lancés dans une opération à prendre au second degré (les textes sont limités mais bon, imaginez Birkin en néerlandais!), avec des chansons souvent minimalistes, pop dans l'esprit à la Daho, à tendance bubble-gum et parfois «destroy» genre Brigitte Fontaine".

Zelf nog ergens een goeie (of slechte) recensie zien staan ? Stuur maar op !

Waar deze cd te kopen ? :

Deze CD online bestellen kan (prijzen opgezocht op 12 maart 2000, niets garandeert evenwel dat deze nog zo zijn als u ze leest) :

Winkel	Prijs van de CD	Verzending + andere kosten	Totaal	Directe Link
Azur	753	0	753 Bef.
Proxis	527	20 + 30	577 Bef.	Proxis

Laagste prijs staat in het geel, hoogste in het rood. Deze prijsvergelijking houdt geen rekening met mogelijke vermindering van kosten bij het bestellen van meerdere CD's, bonuspunten, verschillen in levertijd e.d. Verzendingskosten zijn deze naar een adres in België.

Heeft u deze plaat nog ergens anders goedkoper gezien, heeft u zelf een online CD-winkel met Belgische producten erin, staat er een fout in mijn berekeningen : laat het me weten.

Meer info :

- Vive La Fête-bio in this archive
- Management : Musickness tel 32.3.253.15.88. Fax 32.3.254.01.25.
- Lowlands : Hoornstraat 6 - 2000 Antwerpen. Tel : 32.3.226.70.08. lowlands@innet.be

Geïnteresseerd om uw release hier aan te kondigen ? Het is gratis !! Klik hier voor de practica.
Andere CD-besprekingen.