Nummers (klik de -icoontjes voor audio)

1. Barfly
2. German Hangover
3. Mildew
4. Chinaski
5. Germany mixed

Muzikanten:
- Stijn Lambert
- Jörgen Masschelein
- Paul Lamont
- Bob Everaert

Bio

The coming of Mildew is quite a story … in the making.

In 1992 werd in Beernem de groep Nahende Vernichtung opgericht. De opzet was death en trash te gaan spelen, maar door een resem bandwissels kwam de groep uit op een trio dat Brutal Punk Core speelde. De line-up bestond uit Vandenbruwaene - Maes - Lamont. Na het uitbrengen van de eerste cd 'Overture' stapte Paul Lamont, toen bassist en zanger bij de band, uit de groep.
Toeval wil dat Gonzo Baby, een naburige groep die pure lo-fi noise voortbracht, ook net zonder zanger kwam te zitten. Stuurloze groep en stuurloze zanger liepen mekaar ergens rond Aalter tegen het lijf en besloten een nieuwe formatie aan te gaan die ze Mildew noemden en die toen bestond uit Stijn Lambert, Bart Devreeze, Bob " Backslash Bobby " Everaert en Paul Lamont.

Het duurt tot februari 99 voor ze aan optredens begonnen, maar ze deden het meteen ook goed : acht maand later hebben ze er 15 shows opzitten. Ze zijn dan ook wel de originele drummer kwijtgeraakt. Voor de laatste van de 15 optredens drumt Sven Devrieze, gitarist bij de band Spaceman Spiff mee. Na een tijd krijgt hij het te druk met zijn eigen groep, die de finale van HRR haalde en ruimt hij plaats voor een van zijn vrienden, Jörgen Maschelein uit Wervik.
Van een lokale groep valt nu niet meer te spreken. Stijn die bleef in Aalter, maar Bob verhuisde naar Hasselt, Jörgen woont in Wervik en Paul trok naar Gent. Toch wordt er nog elke week enthousiast gerepeteerd.
Tussen het vertrek van Devrieze en de komst van Maschelein zat Mildew evenwel niet stil, maar namen ze hun eerste demo op. Blijkbaar deden ze dat goed, want zowel krant en Studio Brussel gaven een eerlijke, maar positieve recensie. Stubru pikt 'em ook nog eens als demo van de week op en draait een nummer in de Bom. Ook lokale radiostations zoals Katanga en Kamikaze reageren positief en draaien de demo regelmatig.

Over de invloeden van de groep kan nog veel gediscussieerd worden : referenties naar Jane's Addiction, Placebo, Red Hot Chili Peppers, dEUS en My Bloody Valentine werden al vaak aangehaald. Sonic Youth komt ook steeds weer terug. Stubru vond Mildew dan weer metal klinken. Wim Verhulst van Katanga hoort er een nieuwe punkgolf in. Dat zijn allemaal helemaal mooie complimenten, maar niemand binnen de band heeft er al bewust naar gezocht om naar deze referenties te spelen. Het mag toegegeven worden dat wellicht de hele groep fan is van Sonic Youth en verder nog dat iedereen wel weg is van André Williams en Jon Spencer, maar dat is enkel hetgene wat de leden muzikaal verbindt en niet wat - althans toch niet bewust - naar voor komt in de muziek. Er wordt ook bv. Ook geluisterd naar Penthouse, Bootsy Collins, Wumpscut, Smashing Pumpkins, Trumans Water, New Bomb Turks, Shostakovitsch … en het kan moeilijk gesteld dat dit van invloed is. Vreemd dat nog niemand Jesus and Mary Chain genoemd heeft.

Eind augustus 2000 zullen de bandleden als groep voor de eerste keer een echte studio in trekken voor een nieuw nummer en komen ze in september of oktober op zoveel mogelijk plaatsen spelen. Het is de bedoeling om toch tenminste opnieuw 15 optredens te gaan doen.

Mijn Mening

Eerstens : de sound. De drums vragen heel wat gewenning, vermits ze opgenomen lijken in een kamertje van 1x1 met kartonen muren, in een huis drie straten verder. De gitaren bas en zang klinken echter strak en zitten vol energie.
Tweedens : de songs. "Barfly" is OK, "German hangover" (evenals de remix ervan) walgelijk, "Mildew" een Sonic Youth doorslag (en dus een knappe song), en "Chinaski" nogal besmettelijk en de song die de balans van deze demo-cd in positieve richting voor mij doet slaan.
Derdens : de teksten. Ik versta er geen woord van. In Chinaski, hoor ik "Don't wast your life, on JPEG-girls", maar het zou evengoed "don't waste your life on sheep and pills" of mijn verbeelding die op de loop is kunnen zijn. De inspiratie voor de songtitels werd duidelijk gevonden bij Bukowski (Barfly, hangover, chinaski), maar om de een of andere reden associeer ik die niet met de sound van de band.
Tenslotte : de conclusie. Ik haat het metal-kantje van Mildew, maar vind de alternatieve keerzijde die ze ook bezitte wel de moeite. Een richtign kiezen zou nuttig kunen zijn.

Other reactions :
- Puls (studio Brussel) : " ... De verschillende hoeken van waaruit de groepsleden komen zorgen voor een dubbel geluid : in sommige nummers klinkt Mildew erg Metal-achtig, bijna jaren 70, en in andere maken ze hedendaagse rock. Ze hebben een goeie gitarist en een goeie stem in huis en ze weten hoe ze een nummer moeten opbouwen ..."
- Het Brugsch Handelsblad : "de promo-cd-demo Chinaski is een schijfje als een welgemikte vuistslag : het valt nog iets te veel op waar Mildew de moster haalt (niet in Dijon, maar bij Porno for Pyros, de Chili Peppers en Sonic Youth), maar het ritme zit goed en de adrenaline vloeit, dus dat is al heel wat."
- hz in Rif-Raf : "Op het eerste gehoor klinkt "Chinaski" heel stevig. Leuke riffs, goede opbouw, de zang die er mag zijn ... Een tweede luisterbeurt prikt dan een gaatje in de ballon. Mildew steelt als de raven, wat op zich niet slecht is, maar zou toch moeten proberen om haar invloeden wat meer te bewerken en er een eigen geluid van te maken. ..."

Contact :

- mail : mildewnoise@yahoo.com
- Mildew : Peperstraat 35, 9000 Gent
- Tel : 0497 29 87 58 of 09 233 98 43

Geïnteresseerd om uw demo / eerste release hier (uiteraard gratis) aan te kondigen ? Klik hier voor de practica.