|
Met hun intelligente mix van klassieke instrumenten en pop wist DAAU
onmiddellijk de aandacht van de pers op zich te vestigen en werd al snel het Belgische
equivalent van het in de Mute-stal thuishorende Balenescu Quartet. Samen met groepen
als Collection D'Arnell, Andréa en zelfs Diablo werden ze een van de meeste
geapprecieerde crossover-acts in deze niche. Na hun titelloze debuutplaat "Die
Anarchistische Abendunterhaltung" volgde "We Need New Animals"
waarop de uit Antwerpen stammende groep een heel nieuwe richting indook via de
introductie van electronica. De release van een de remix-cd "Gin & Tonic
remixes" leek ons de ideale gelegenheid om Simon Lenski en Roel van Camp
in Le Dépot Du Congo in Antwerpen-Stad te ontmoeten.
FM: Ongeveer drie jaar geleden vertelden jullie dat je zigeunermuziek met
techno-blieps wilden maken. Is deze remix-cd hier een gevolg van?
Roel: Het is allemaal zo gelopen zonder opzet, maar dit is zeker wel het resultaat
op deze plaat (lacht)
FM: DAAU is redelijk bekend voor de live improvisaties. Is dit ook de manier
waarop nieuwe DAAU-muziek geboren wordt?
Roel: Ik zou niet zeggen "geboren worden", ik zeg liever dat de
muziek "evolueert" en dan binnen een zekere structuur varieert. We willen
een goeie show brengen en improvisatie is daarbij een goed hulpmiddel, vinden
we.
FM: Hoe lopen de zaken in de rest van Europa?
Roel: Niet al te gemakkelijk, om eerlijk te zijn. In Nederland gaat het goed.
Amerika en Frankrijk gaan ook, maar Duitsland wil voor geen meter lopen. Bovendien
heeft "We need new animals" bijna nergens airplay gekregen.
Simon: Als we live optreden is het publiek altijd enthousiast ... zelfs in Duitsland
toen we voor 10 of 20 mensen optraden waren ze super! (lacht)
Roel: De promotie werkt ook niet helemaal zoals het moet. Sony Germany had ons
zelfs nog nooit zien spelen ... Weet je, in Engeland moet je onze plaat zoeken
in de jazz-bakken, stel u voor!
FM: Zou je dan niet kunnen zeggen dat jullie op een verkeerd label zitten.
Sony Classic is nu niet bepaald het meest gehype-te label.
Roel: Dat is juist, maar ik vind dat niet slecht. Het was een heel goed idee om
crossover op Sony Classic te brengen, maar achteraf bezien heeft het wel niet
heel goed gewerkt. Het is nu aan Sony om te zien wat ze eraan kunnen doen, misschien
zetten ze ons bij Columbia.
Simon: Hm, d'r is nog niet bepaald een akkoord daarover, dus is het misschien
niet het moment om dit in een interview te vertellen .. maar ja, dat is zeker
een mogelijkheid.
FM: Kunnen jullie je muziek omschrijven?
Roel: Het is luistermuziek die om serieus wat aandacht vraagt, anders kan hij
wel op de zenuwen werken.
FM: Is die mix van pop en klassiek nog steeds jullie voornaamste doel?
Roel: Zo was het niet precies bedoeld. We hebben allemaal een klassieke training
gevolgd, dus waren we eigenlijk bezig met het spelen van andermans muziek. Terwijl
pop juist draait om uw eigen ding te doen.
Simon: Het enige basisidee was om muziek te creëren die we konden spelen
met de muziekinstrumenten waar we het liefst op speelden : cello, clarinet, accordeon
en viool.
FM: Jullie vertelden ooit afgedwaalde classici te zijn. Juist of een leugen?
Roel: Dat is wel waar, maar we hebben onze klassieke opleiding nooit afgemaakt
en hebben een eigen stijl van spelen ontwikkeld.
FM: Beschouwen de volbloed musici jullie nog steeds minder als musici en
meer als entertainers?
Simon: (verbaasd maar met enige herkenning) Heb ik dat ooit gezegd? Ik kan het
mij niet herinneren, misschien was het mijn broer? (lacht) Nee, dit moet ik tegenspreken
... al zullen er natuurlijk altijd muzikanten zijn die positiever tegenover experimenten
staan dan andere.
FM: Voor julli laaste cd"We need new animals"gingen jullie naar
Spanje en kregen jullie An Pierlé en
Angélique Willkie (ex-Zap Mama) zover
om mee te zingen. Was dit jullie eigen keuze?
Simon: Yup, het enige wat Sony heeft gearrangeerd is dat Michael Brook de mix
ging doen.
FM: Waar werken julie momenteel aan?
Roel: Op dit ogenblik zijn we nieuwe electronische apparatuur aan het uittesten
zoals samplers en zo.
FM: Het is wel vreemd om jullie over electronica te horen praten, daar waar
jullie muziek op klasieke instrumenten is gebaseerd.
Simon: Nieuwe apparatuur kan inspirerend werken, weet je!
Roel: Da's voor ons een echte uitdaging! We willen namelijk alles binnen de groep
houden, we willen niet werken met voorgemaakte tapes om op het podium te gebruiken.
En we willen zeker niet dat anderen zich in onze muziek zouden mengen. Het kan
wel de mist ingaan op deze manier, maar we bedriegen tenminste het publiek niet.
FM: Van waar komt dit nieuwe "element"?
Roel: De realiteit, het leven ... is het niet Simon? Electronica is overal ...
Nee, het is eigenlijk begonnen toen we op festivals als Pukkelpop & Lowlands
stonden. We stonden daar te zweten om wat volume uit onze instrumenten te krijgen.
Terwijl al die andere groepen de volumeknop wat open draaien, de distortion induwen
en vertrokken zijn. Da's niet eerlijk (lacht)! Wij wilden ook effecten gebruiken,
dus begonnen we met mijn accordeon door een distortion te jagen. Dat was een graaf
effect. Binnenkort steken we d'r misschien ook wat echte techno in, of daar zullen
we bij uitkomen.
Simon: Dat zou een knappe combinatie zijn, hoor maar naar wat de Balanescu Quartet
doet, die maakten ook een techo-achtige track en dat rockte zeker.
FM: Hebben jullie ooit in andere projecten meegespeeld.
Roel: Heel lang geleden heb ik in een "industrial-noise"-groep meegespeeld,
maar vraag me de naam niet meer want die ben ik vergeten. Die gasten maakten allemaal
hun eigen instrumenten en ik stond daar met mijn accordeon. Maar ze zagen de combinatie
toch wel zitten ... (dromerig) maar ik was toen amper 15.
FM: Daar drinken we op, gezondheid.
|
