|
||||||
|
|
Feb
2
2012
OppervoltaOp: Thursday at 9:37 pm, in: eten en drinken, In het nederlands Waar ik nog iets van wilde vertellen, omdat het er zo goed was, is een lang uitgesteld bezoek aan Volta. Meer dan een maand geleden, wel al. De setting, een oud stroomverdelingscentrum, aan de nieuwe Wandeling in Gent, is prachtig. Een groot gebouw, industrieel, maar ook bijzonder mooi verbouwd. Nergens voel je de tocht van de fabriekshal, of ruik je nog het smeer van de turbine. Wel zeer gezellig tafelen, en bovenaan een zeer gezellig café. Ideaal om een paar uur voor of na een geweldige maaltijd te pimpelen. De sfeer, efficiënt, maar zeer joviaal tegelijkertijd. De kok, Ollie Ceulenaere, een van de drie “Flemish Foodies”. Zelfbenoemde generatie talentvolle koks met oog voor authentieke ingredienten en een snuifje rock-n-roll. Bloedbroeders met Kobe Desramaults (In De Wulf en De Vitrine naast het Glazen Straatje) en Jason Blanckaert (vroeger C-Jean, nu met een eigen stek achter het Patershol met J.E.F.). Een verrijking voor culinair Gent, alleszins. Het “dinnermenu”, omdat we er gingen op de vooravond van kerstmis, het enige dat er te krijgen was. Dat was ons eerst telefonisch gevraagd, dus best correct. Opgesteld in zes gangen van telkens drie trio’s van ingrediënten. Een manier van menu-presenteren die de drie Flemish Foodies gemeen hebben. Leuk, want het laat veel ruimte voor verrassing over wat er uiteindelijk op het bord gaat belanden. Begin: Rundstartaar ‘Aubrac’, rode biet, rogge. Een fijne binnenkomer, zonder meer, want het smaakte naar meer. Door met Witte kool, gerookte paling, peterselie. Afzonderlijk zeer smaakvol klaargemaakte dingen, maar helaas ook een rotcombinatie. Botste en klotste, zonder enige harmonie tussen de zeer verschillend smaken op het bord. Ondertussen een prachtig zicht op de helemaal open keuken, waar een keukenbrigade van een man of acht zich uit de naad werkte. Weinig woorden, weinig gelach, maar naadloos op elkaar ingespeeld. Van de chef die overal de finishing touches aanbrengt, tot het ventje dat een hele avond quenellen stond te lepelen, maar altijd precies wist wanneer hij met dat quenellekarweitje moest stoppen om bij te springen bij een fornuis of een bord. Een beter beeld op werken in een restaurant dan 3 seizoenen Mijn Restaurant. Op naar de hoofdschotel Polderhaas ‘D’Hauwe’, Peterseliewortel, Ajuin, Royal. Het andere uiterste. Fantastisch. Wat zeg ik: fan-tas-tisch. Het menu sloot af met twee desserten. Eén zeer geslaagd onder de noemer “Baba, komkommer, Granny Smith“. Dat van die Granny Smith was een zeer goed idee. En één iets minder “Peer 8 uur gegaard, gezouten caramel, specerijen“. Dat van die caramel was geen goed idee, en had aan een koffie niet genoeg om die overdreven zoutsmaak weg te spoelen. De prijs voor dit alles: 58€ per man, met aperitief, koffie, wijn en water erbij in de buurt van de 90€. Well worth it. En dus was de indruk: zeer goed, maar niet verpletterend. En ook wel: het beste restaurant van Gent (zeg ik met gevaar van J.E.F., want daar ben ik nog niet geweest). Als ze met deze serieux en ambitie verder doen, dan wordt Volta groot, heel groot. Culinaire tempel, met flair. Ze zijn er nog niet, maar ze komen er: Oppervolta.
Jan
30
2012
RoloogOp: Monday at 8:02 pm, in: In het nederlands, politiek Goddelijk stukje politiek toneel, doet sinds vanmiddag de ronde op nadat de VRT de ruwe beelden online plaatste. Bart de Wever, gooiend naar de burgemeestersjerp van Antwerpen, nodigt op zijn Antwerpse nieuwjaarsreceptie Nest Adriaensen, ex-Stranger, op het podium voor een onvervalst stukje Antwerps chauvinisme. “Aantwaaarpe, gij zeit gij voor maai…”. Die Nest kwijt zich wonderwel van zijn taak. “Laten we dit liedje zingen voor de nieuwe burgemeester“, samenzang, een micro voor BDW, een traantje welt hier en daar in de ogen van een vurige N-VA’er dat hij dit om gevorderde leeftijd nog mee mocht maken. En dan, minuut 3, seconde 1, krijgt Nest een ingeving: de samenzang gaat naar zijn hoogtepunt, de lalala’s komen eraan. En vergist hij zich een secondje van Vlaamse kliek waarvoor hij staat te zingen. “En dan nu voor onze vrienden de allochtonen, la lala la la lala la“. Zoals de Strangers dat vroeger al eens deden, quoi. Zelden iemand overtuigender weten rologen dan Bart de Wever. Als er ooit een WK rologen wordt georganiseerd, kapen Bart De Wevers geheid de eerste 7 plaatsen weg. En tegelijkertijd toch nog doorzingen. Sterk werk.
Jan
29
2012
Gentse Feesten LightOp: Sunday at 2:05 pm, in: In het nederlands Weet je wat, dacht ik gisteren, laat ik eens hoogst origineel doen en in Gent gaan rondstruinen. In tegenstelling tot de affiche, die lichtjes beloofde, zag het er zwart van het volk. Oplichting!
Gentse feesten light, dus. Niet zozeer in opkomst, want die was massaal. Wel dat de Schepen van Feestelijkheden en Vermaak der Voortschuifelende Volksmassa’s precies zijn vergunningsstempel voor dranktenten en eetstandjes was kwijtgespeeld in het donker. Of geen groot licht is. Maar er was ook licht in de duisternis: de verlichting, die was bij momenten echt wel wijs:
Jan
25
2012
Steun de stakingOp: Wednesday at 12:46 pm, in: In het nederlands, politiek Veel te doen op het internet en de werkvloer en de trein over de staking van volgende week maandag. Over vliegende stakingsposten en matrassenfabrikanten die van omkoping doen en van blokkades van bedrijventerreinen en van recht op arbeid en recht op staken en broodroof en het groot kapitaal. Opmerkelijk ook: de vakbond beseft dat bij de vorige staking, toen van de openbare diensten, een stuk van haar strijd verloren is op Facebook en Twitter en het publieke forum. En gaat dus in de tegenaanval. Met een een social media policy: steun de staking.
Met een hashtag en al dus: #30J (eventueel aan te vullen met #abvv, #staking en #hashtagoverload).
Alwaar de buitenwereld dus al prompt kennis kan maken met gebruikelijke neoliberale getwitter, want dat een hashtag ook door uw tegenstanders gebruikt kan worden was blijkbaar niet doorgedrongen. Nuttig leesvoer in dat verband: #mcDStories. Minder evident vond ik ook:
Ja, stel u voor, er zou al eens iemand niet akkoord kunnen gaan. De verruwing gaat echt wel te ver! En ik, ik begrijp het waarom niet van deze staking. En ik ben daar nochtans niet tegen, tegen de vakbonden en hun historische verdiensten en hun belangen en zelfs hun actiemiddelen. Maar argumenten waarom staken nu maandag zo nodig moest, ik hoor ze nauwelijks.
Bij deze. Mijn “steun de staking”, dus, op de dag van de begrafenis van Phil en zijn Bond:
Jan
23
2012
The Babe van VlaanderenOp: Monday at 11:17 am, in: fun, In het nederlands, tv Geschokt gezien op twitter, als eerste tweet van de dag nog wel:
Kon het waar zijn? Hoe komen de niet-bijster-in-auto’s geïnteresseerde mannen daar dan nog aan hun trekken? Het kon waar zijn, dus. De minister in kwestie blijkt echt te bestaan en te luisteren naar de naam Joëlle Milquet. En daar valt niet mee te spotten. Geen babes meer, dus. Ok dan. Blijft over de vraag hoe we bepalen wie een babe is, en wie niet. Ik stel voor dat in een televisieformat te gieten: The Babe van Vlaanderen. Jury/Coaches: In de eerste ronde doen we blind auditions. Een beetje als in The voice van Vlaanderen, maar hier valt een kandidate af als alle coaches zich wegdraaien. Of anders iets met blinddoeken en we draaien ons om als het blond klinkt. In de tweede ronde doen we battles. De coachen selecteren dan telkens twee could-be ‘babes’ die het tegen elkaar moeten opnemen in een discipline van hun keuze (plannen voor wereldvrede, twister, ambities voor iets in de media, wordfeud, begrotingsanalyseren…). Ann Lemmens mag presenteren, als ze belooft tegen dan bekwamer te worden in het zogezegd per ongeluk ontkleden van de winnaressen van de battles (dat lukt in The Voice Van Vlaanderen namelijk maar ten dele). Daarna komen we in de fase van de liveshows. Deze fase moet nog uitgewerkt, maar dat er fameus veel lichten, tussenfilmpjes met sturende montage en meer babe-gehalte dan de kandidates zelf bezitten, en half-uur-lange reclameblokken aan te pas gaan komen lijkt me evident. En televoting, oh ja, televoting. En aan het eind hebben we dan The Babe van Vlaanderen. Die dus niet meer naar het Autosalon mag.
Jan
22
2012
KopieerbeveiligingOp: Sunday at 9:54 pm, in: fun Verontrustende trend opgemerkt in cultuurland, in het segment der moderne dans in het bijzonder. Het is aan de NSFW-kant, maar dat kan de pret niet drukken. Sinds Beyoncé leentjebuur speelde bij Anne-Theresa de Keersmaecker en Rosas, gaan de dansgenootschappen steeds verder en verder om toch maar vooral niet gekopieerd te worden door la Knowles.
Jan
21
2012
15 tot 21 van 366Op: Saturday at 10:25 pm, in: foto's, In het nederlands Week 3 van het 366 project, en dat het zoals vorige week gezegd gemakkelijker ging worden was niet waar hoor, dat was maar om te lachen. Dit ding gaat me nog enige grijze haren bezorgen. Ik ga daar dan een foto van nemen. Zaterdag (21/366) Daan 7 Was een dag in het teken van zoon Daan, die deze dag had uitgekozen om geboren te worden, 7 jaar geleden. Vrijdag (20/366) Komen etenWas een dag in het teken van een kalf. Dat ik probeerde op lage temperatuur te garen, en te voorzien van gebakken paddestoelen, kroketjes, kalfsfondsaus en een mousse van bloemkool (recept alhier). Hetgeen dan ook nog lukte ook. Dat er ”Komen Eten” punten gegeven werden was er misschien wat teveel aan, maar het waren wel goede punten. Donderdag (19/366) Golden Retriever, a bit downNiks geen speciale dag-reden voor deze foto (zo ligt hij ongeveer elke avond op zijn kussen in de living), maar gewoon omdat ik de kleuren van deze foto geweldig erg mooi vond. Woensdag (18/366) May The 3G Be With YouWas een brief van ne Fons, @fons_be meer bepaald, met daarin een Sim-kaart van Generation Connect. Om het 3G- verschil met mijn huidige mobiele operator Mobile Vikings eens te laten proeven. Binnenkort zeker een blogbericht daarover. (Tussen haakjes: bovenstaande is de dooreenhaspeling van een zeer saaie foto met Picnic. Deze photo-editor was in Flickr ingebouwd om foto’s te bewerking, maar deze samenwerking stopt 19 april. Bonus: tot dan zijn alle features – ook die waar vroeger voor betaald moest worden – gratis voor iedereen. En Flickr belooft dat er iets anders in de plaats komt). Dinsdag (17/366) Donkere treinritWas een gelegenheid om een nieuwe app op de iPhone om eens uit te proberen: Snappr (vintage fish-eye lenzen). En zowaar het eerste zelfprotret in de 366 (wees gerust, er gaan er niet veel volgen). Maandag (16/366) InboxWas een avond in het teken van zotte vooruitzichten op een nieuwe aflevering driesterrenseks. Zondag (15/366) Muziekbos, Louise-Marie Was wandelen in het Muziekbos, een naadloze overgang naar de vorige post. Vorige week: 8 tot 14 van 366.
Jan
17
2012
Wandelen in het MuziekbosOp: Tuesday at 9:36 pm, in: In het nederlands, wandelen Ooit, ooit hé, was het hier een plan om hier in de buurt eens alle wandelingen en wandelroutes uit te proberen, en daar dan over te berichten. Maar dat plan bleek toen niet erg kinderproof. Ondertussen zijn de koters hier bijna 3, 5 en 7, en dus kan er al eens wat verder gestapt worden. Dat en het mooie lentewinterweer van vorig weekend was dus ook de kans om dat oude plan eens opnieuw op te rapen. Op naar Maarkedal (buurt van Ronse), voor een omzwerving door het Muziekbos. Dat overigens niet zo heet omdat er daar overal onverhoeds bosmuzikanten dreigen op te duiken, maar wegens het befaamde “omdat het ding een naam moest hebben”. Start van de wandeling, de kerk van Louise-Marie. Een dorp dat dan weer zo zou heten naar Marie-Louise (dochter van keizer Frans 1 van Oostenrijk) dan wel Louise-Marie (eerste koningin van België). De wandeling “Muziekbosroute” is bewegwijzerd, en start vanaf de kerk van Louise-Marie (de la Salettestraat, Louise Marie). Het volledige pad is ongeveer 12 kilometer, maar wij deden daar maar de helft van (doorsteken in Boekzitting dan). Het gaat deels over zeer rustige wegjes, deels over redelijk goed bewandelbare bospaden, in en rond de heuvel van de Muziekberg. Een mooi beukenbos alleszins, maar wel een stuk kleiner dan bvb. het Kluisbos in Kluisbergen of het Hallerbos in Halle. In het hart van het Muziekbos staat er ook nog een extra attractie: de Geuzentoren. Opgericht op de bult van een Romeinse grafkelder, staat deze toren eenzaam en verlaten tussen de bomen. Even verder nog een attractie: bistro Boekzitting, alwaar geen pannenkoeken worden geserveerd, maar wel geutelingen. Dat blijken een soort koeken die op houtoven worden gebakken in een paar gemeenten in die buurt, in de winter. Pannenkoeken met kaneel, de smaak. Zeer lekker dus ook met bruine suiker. Mooie brasserie, waar je ook serieuze menu’s kan krijgen (onthouden). Op de terugweg nog eens gaan eten in een van de kindvriendelijkste restaurants van de wijde geburen (Het Land van Jan in Welden, Oudenaarde) en zo was de zondag vol en voldaan.
Jan
14
2012
8 tot 14 van 366Op: Saturday at 6:20 pm, in: familie, foto's, tuin Week 2 van het 366 project, en het was al wat moeilijker. Maar dat gaat beteren, ik voel het. Dan gaat mijn leven zich op allerlei plaatsen afspelen waar de fotogeniekheid van afdruipt, gaan de meest fotografiewaardige mensen zich voor mijn lens van hun kleren ontdoen en zal ook het licht optimaal beginnen meespelen in het u bezorgen van de meest waanzinnige foto’s. Ondertussen moet u het met deze doen: Zaterdag (14/366) So that’s where they’re hidingVrijdag (13/366) TandenpoetsPart 3/5 van het dagelijkse avondritueel. Pyamaatjes aan, glaasje warme melk drinken, tandenpoetsen, verhaaltje lezen, instoppen. If it works for them, it works for us Donderdag (12/366) Wijlen mevrouw spitsmuisNu nog een spitse opmerking vinden om bij deze foto te plaatsen. Woensdag (11/366) TorenHij werd uiteindelijk 1 meter 90 en is twee dagen blijven staan. Maar zijn rijk is inmiddels ten einde. Sic transit duplo mundo. Dinsdag (10/366) Rode kornoelje i̶n̶ ̶d̶e̶ ̶w̶a̶r̶ in bloeiDe natuur vindt het warm genoeg voor het begin van de lente, en dus staat er al een hele resem aan dingen en dingens in bloei. Het stond in de krant (het arboretum van Kalmthout gaat nu zelfs al open, anders missen de bezoekers het bloeiseizoen), maar ook voor mijn raam is het moeilijk te negeren. Maandag (9/366) Vier op een RijAlle vijf op een rij ware beter geweest voor de sujetten op deze foto, maar elk begin is moeilijk. Zondag (8/366) OpaVooruit gaat het niet meer, met opa (al stevig in de zeventig, en stevig op de sukkel ook), maar het zit nu tenminste makkelijk. Vorige week: 1 tot 7 van 366
Jan
11
2012
Groen-gate!Op: Wednesday at 2:24 pm, in: fun, In het nederlands, politiek Nieuwe huisstijl Werkt (nog niet echt helemaal) Voor Iedereen |
![]() |