apr 21 2012

Let your body drive? It did.

De inleiding over de magnifieke hotelkamer in Portugal waar ik begin deze week belandde is al geleverd, de terugkeer onterdussen al lang een feit. Tijd voor een verslag van de rest van de reis en een “Obrigado, Peugeot”, hetgeen zoveel betekent als “BedanktFrans automerk dat de redelijk geweldige ingeving had mij naar Portugal uit te nodigen ter voorstelling en uitproberen van hun nieuwste automobilistische uitvinding“.

Niet dat ik alleen was. 6 weken lang al worden er uit de meest verscheiden windstreken busladingen journalisten overgevlogen naar Cascais. In mijn geval een gezelschap van de Australische, Zuid-Amerikaanse en Israëlische autopers, aangevuld met een stel “blogeurs” uit Spanje, Portugal, Duitsland, Frankrijk en Nederland (te weten mezelf, al bleek ik redelijk Belgisch, en Evy mit Betting Agent Bandar Bola in Asia, die ook Belgisch bleek).

Een post met de harde autotechnische bevindingen komt er, deze keer doe ik van fotoalbum en reisverslag.

Op dag 2 was er tijd voor gezegde blogpost, een fijn ontbijt, een morgenwandeling in en rond het hotel in de duinen en een blik op de hemel, die niet bijzonder veel Mediterraans weer beloofde. Wat nog vrij logisch was, eigenlijk, want Cascais ligt aan de Atlantische Oceaan. Buiten stonden de 208’en al in een grote groep (meute? vlucht? kudde? parking?) op ons stonden te wachten.

Oitavos + 208'en

Maar eerst naar de perszaal, voor de eerste kennismaking van kortbij met de 208,

Test peugeot 208

en een infomoment over de opzet van het gebeuren. Er zou een testrit gemaakt worden van ongeveer 100 km heen, en via een andere weg weer terug, over een heel wisselend parcours (een beetje snelweg, landweg, heuvel, kust …)

Test peugeot 208

De Nederlanders (Belg blijkend) vonden elkaar, en vormden team. Evy bleek een halve BV nog ook – ze heeft er al een tv-carrière als cultuurjournalist bij TV-Brussel en verbouwster bij bvb “Bouwen aan Geluk” en “Chef in Nood” opzitten (lees anders Evy Puelinckx haar bio). Natuurlijk mocht zij dan ook de kleur van de auto kiezen.

Test peugeot 208

Een testrit van 100km in sterk wisselend weer volgde, nu eens met ondergetekende, dan weer met Evy aan het stuur(tje).

Evy aan het stuur

Hoe hoger we klommen, hoe mistiger het werd, anders zouden de vergezichten vast geweldig geweest zijn

Test peugeot 208

Bestemming was Quinta do Convento, de boerderij van het klooster, waar deze groepsfoto van de bloggers werd genomen door Elodie van Buzzparadise (haar smulblog). U ziet onder andere Alex (der Probefahrer), Stefano en Daniele (10.it) met tussen hen in Evy (voor Ziezozon),  Arild (auto.germanblogs.de) en Ludovic (blogosports).

6946805384_57fd112bba.jpg

Team Holland Belgium deed pitspoesgewijs natuurlijk ook zijn ding:

Test peugeot 208

Hier kwam Evy haar tv-ervaring ook even boven drijven om een tussenfilmpje op te nemen. De ratelende Chileense reporter moet u er maar bijnemen:

Er werd daar lekker gegeten in groep (dju, vergeten te informeren naar de prijs van dat stulpje, het leek mij anders uitstekend geschikt voor het lentefeest van Daantje, dat er over een maand aankomt)

Lunch @ Quinto de Convento - Portugal

Dan autowissel, en via een zeer mooie weg de terugtocht. Er was tijd te over, dus konden we een lange stop in Sintra (geen enkele gelukte foto, maar wel genoeg gezien om dat daar zeer de moeite te vinden – niet voor niets Unesco werelderfgoed – en er eens ooit naar terug te willen). Volgende stop was Cabo de Roca, de meeste westelijke punt van Portugal en continentaal Europa.

Cabo de Roca - Cascais - Portugal

Evy Puelinckx

Op eenvoudig verzoek vormde deze helft van team Belgium met enkele Duitse testpiloten een (gelukkig mislukte) boysband

IMG_2338

Ternauwernood terug in het hotel, al tijd voor cocktails bij het zwembad (black mojito)

Het leven van een autojournalist kan hard zijn. #peugeot208

en dan een persconferentie waarin de verzamelde pers in een taal of 5 en een keer of 3 per taal kon vragen of er ook een GTI-versie van de 208 gaat komen.

Persconferentie Peugeot 208

Daarna nog eens (matig lekker) eten aan de rand van de oceaan. Hetgeen beter klonk dan het was want het eten was niet echt super en van de oceaan was door de pikzwarte nacht ook niks te zien. Nadien terug naar het hotel en tot een uur of 3 een nachtelijk polyglotte groepsbabbel over auto’s en design en moeders op Facebook.

Bloggers @ night

Op dag 3 een ontbijt met slaapogen en een vrije solorit met nog meer 208’s (andere motoren). Met eentje deed ik een toertje in Cascais, met de tweede ging ik terug naar Sintra (en reed er nogal verloren door een falende GPS, maar gelukkig geraakte ik na een tijd op het parcours van de dag ervoor en kon m’n weg terug naar het hotel min of meer herinneren).

Laatste ritje met de #peugeot208 voor de aftocht richting BE

Daarna wilde ik nog eens in de Spa van de Oitavos duiken, maar de checkout moest voor 12 uur  gebeuren en de Spa mocht niet na de checkout. Nu ja. Wat rondhangen in de lobby dan maar, en wachten op de shuttle terug naar Lissabon. Wel grappig hoe onderweg en tot aan de boarding gate van de luchthaven de 208 ons bleef achtervolgen. Let your body drive. It already did, Sir.

let your body drive @ lisbon airport

En a good maar redelijk vermoeiende time en een behouden thuiskomst was had by all.

Een vroeg prototype over de de bevindingen met de auto staat klaar en hebt u, de vele mensen van Peugeot, Mario & Elodie van Buzzparadise, de “gentils organisateurs” van dit gebeuren, nog te goed. Een welgemeende “obrigado” hebben ze dus al.


apr 20 2012

Weekend Blog Awards

Dat ik het persoonlijk fijn vind, genomineerd te zijn voor de Weekend Blog Awards, in de categorie “persoonlijk”.

Wat de prijs is, geen idee, maar ik hoop stiekum op “een jaar lang geen aanbiedingen voor Knack-abonnementen aan supervoordelig tarief via de telefoon, mail, post noch jobstudent“. Nevermind, stemmen kan hier. Rustig tussen de mode, entertainment, style, reizen en andere doornavigeren tot ge in de categorie “persoonlijk” aankomt.

Misschien wel handig om eens in te snuisteren voor je begint te stemmen, een overzichtje van alle (nederlandstalige) genomineerden:

Mode:

Beauty:

Deco & Design

Persoonlijk

Reizen

Fotografie:

Gastronomie

Entertainment

Stadsblog:

“Niche”


apr 19 2012

Kom Op Tegen Kankeraars

Vroeger, toen kon men de optimisten van de pessimisten scheiden door hen een slechts ten dele gevuld glas voor te schotelen. Dat voor de enen dan half vol, voor de anderen al half leeg was. 
Maar helemaal sluitend was dat systeem toch niet, want dat glas raakt hoe verder de avond vordert natuurlijk leger en leger. Om over de verschillen tussen bijvoorbeeld jenever- of whiskeydrinkers over het principe der volheid van glazen nog niet te spreken.

Er moest dus een ander systeem gevonden. Een tijdje kon Global Warming dienst doen. Het wordt warmer vs we gaan allemaal dood. Maar ook criterium strandde al snel in debatten over wetenschappers en Al Gore video’s.

Vandaag denk ik het gevonden te hebben. Leg de opti- en de pessimist gewoon de naaktkalender ten voordele van Kom Op Tegen Kanker, vanaf zaterdag in de winkel onder de ietwat misleidende titel Naked First Ladies 2013, voor zijn neus.

De pessimist herkent men dan aan een van volgende google-resultaten:

pessimisten over de naaktkalender voor kom op tegen kanker

De optimist daarintegen, die laat zich niet zo snel afschrikken. Hij/Zij ziet de zonnige kant in van alles:

optimisten over de naaktkalender voor kom op tegen kanker

En dan was de headline “Elodie Ouedraogo gaat geheel naakt voor Kom op tegen Kanker” nog niet eens beschikbaar. Stelletje zwartkijkers.

Ach, de puberale humorhand is snel gevuld. Of zo goed als leeg, hangt er vanaf hoe je het bekijkt. Respect voor de madammen en hun afgeworpen badjas, hoe piep of oud ook.

Iemand?


apr 17 2012

The Oitavos

Schreef ik gisteren nog op Twitter

Hoe zot is dat eigenlijk niet? Voor de 3e maal in 4 maanden, louter dankzij mijn blog, het vliegtuig op. Vanavond hier: The Oitavos

En toen had ik mijn kamer nog niet gezien.

Of de andere kan van mijn kamer

Of het badgedeelte van mijn loft/hotelkamer, waar ik gemakkelijk mijn gans gezin van vijf in was kwijtgeraakt.

En vanmorgen mijn balkon, met zicht op de oceaan een paar honderd meter verderop, dat spreekt. Nu nog wat bewolkt, maar het zou subiet gaan opentrekken en een mooie lentedag worden.

Sjiek doesn’t even describe it. Dit hotel is design van voor naar achter.

En het waarom van deze trip? Na de persreis naar Oostenrijkse sneeuwactiviteiten in December, de probeerreis naar de Club Med van Marrakech in Februari, ben ik nu weer uitgenodigd op een testreis voor autojournalisten. Door Peugeot deze keer.

Seffens voorstelling van de nieuwe Peugeot 208, en er dan een dagtrip mee maken hier in de regio van Lissabon. Daarover later meer.

Nu genieten, of het zwembad eens gaan uitchecken. Of de spa? Of eens wandelen naar het strand? ontbijten, misschien? Choices, choices. Watten. Datte.

 


∞ Heerlijk hoorspel

Mr. Foley wordt wakker, in het hospitaal. En heeft een soundtrack. Heerlijke Ierse kortfilm.

Lezen: ∞ Heerlijk hoorspel


apr 13 2012

45 kilo BDW

Bart de Wever is ondertussen al 45 kilo kwijt, zegt het nieuws. Maar het nieuws zegt zoveel (België grootste exporteur van frietpatatten, zegt het nieuws, bijvoorbeeld. Alhoewel, er zou een verband kunnen zijn). Zou hij nu wegdeemsteren als dat andere vroegere politieke zwaargewicht?

Ik blijf wantrouwig. Hoeveel zou de minime van dr. Evil wegen? Ik verduidelijk:

  • Google: Bart de Wever
  • Google: Bart de Wever mager
  • Google: Dr. Evil Austin Powers
  • Google: Minime
  • Mijn 1337ste Photoshop skillz.

En zo:

BDW en Mini-BDW

Binnenkort allicht in een straatbeeld in uw buurt.

Een stem voor BDW, dat telt (45 kg later) voor twee

We zijn daar nog niet vanaf. Tenzij hij zichzelf helemaal wegsaneert, natuurlijk.


apr 13 2012

Das Badboot

Hoe cool is dat, a’penaren? Ge krijgt een zwembad erbij. In het dok. Ik citeer:

De ‘Badboot’ opent in augustus. Het drijvend openluchtzwembad is momenteel in aanbouw op een scheepswerf in Nederland en zal na een tweedaagse tocht over het water deze zomer in Antwerpen aankomen. Het zwembad meert in het Kattendijkdok aan, vlakbij de Mexicobruggen. De Badboot geeft zwemmers het gevoel dat ze in het dok zwemmen. In de winter kan het worden omvormd tot schaatsbaan

Badboot @ Eilandje, Antwerpen

foto copyright: © Sculp(IT) Architecten / iNFRANEA

Geweldig concept. Een dat ik hier thuis beslist ook eens ga toepassen.

De ‘Zandbakemmer’ opent in augustus. Deze verplaatsbare zandbak is momenteel in aanbouw in een emmerfabriek in Frankrijk en zal na een tweedaagse tocht over de weg deze zomer in Balegem aankomen. De zandbakemmer wordt gezet in een vroegere zandbak die inmiddels vol ligt met kattepoep. De zandbakemmer geeft spelende kinderen het gevoel dat ze nog een zandbak hebben. Bij slecht weer kan de zandbakemmer eenvoudig worden omvormd tot binnenzwembad.

of

De ‘graszode’ opent in augustus. Deze verplaatsbaar graasweide voor schapen is momenteel in aanbouw in een tuincentrum in Wetteren en een Bekaert-fabriek in Roemenië en zal na een tocht van een kwartiertje deze zomer in Balegem aankomen. De graasweide wordt op de oprit gezet. De graszode geeft schapen het gevoel in een malse wei te staan. In de winter kan het worden omvormd tot molshoop.

Of wacht, laat maar anders.


apr 10 2012

Stijlloos

Dit is geen stylus. Sterker nog – en in tegenstelling tot de pijp van Magritte – het lijkt er ook helemaal niet op. Maar het is er wel mee getekend.

Want dat is wel wijs dus, op een iPad werken met zo’n aanraakstift. Tekent toch heel wat makkelijker en natuurlijker dan met de gestrekte wijsvinger. En ik denk dat iedereen die al met de app Paper 53 gewerkt heeft – een aanrader – zich al snel zo’n stylus gewenst heeft.

Wel het gevoel dat ik nog niet de perfecte stylus gevonden heb. Voor brede stroken is de Wacom Bamboo die ik kocht prima. Een plezier om mee te tekenen. Ligt ook bijzonder prettig en zeker in de hand, en uitgevoerd in zeer duurzaam materiaal.

Maar om te schrijven zou iets met een preciezere punt toch welkom zijn. Door de brede en zachte punt heb je er een beetje het raden waar precies je lijn gaat starten. De andere stylus die veel aangeraden wordt (de Cosmonaut), op dat gebied ook niet beter.

En – nog een nadeel – bij gebruik met de iPad is dat natuurlijk snel zoek. Anders dan met een tablet op je bureau – gebruik ik thuis en op het werk al 10 jaar, maar in al die tijd nog nooit een pen kwijtgeraakt – is deze stylus altijd ribbedebie. Omdat je hem meeneemt in de zetel, en dan weer naar de bureautafel, en dan weer in de rugzak, of de broekzak, en elke keer dat je wil tekenen die stylus dus ook op al die plaatsen kan zijn achtergebleven.

Maar toch, nog niet zo slecht gekozen, blijkbaar. Volgens The Verge (waar komt die site vandaan, tot voor een week nog nooit van gehoord, nu online al niet meer aan te ontsnappen?) komt de Wacom Bamboo uit een vergelijkende test als beste all-round stylus. Er zijn er echter die beter zijn voor schrijven (de Adonit Jot Pro), en ook die een oplossing voor dat kwijtraken hebben (met metaal, zodat ze aan de nieuwere magnetische iPad plakken, of met een koordje dat in de hoofdtelefoonplug kan). En voor de prijs, dat ook, want de Wacom Bamboo blijkt ook wel de duurste uit het rijtje.

Nu dromen van een app die de gameplay van drawsomething (een soort pictionary voor op de iPhone) brengt naar de iPad, en dan combineert met de pennestreken en tekeninstrumenten van Paper én de ideale stylus. En dan nog een beetje tekentalent, dat zou ook nog handig zijn, want anders blijft het met de beste stylus toch nog stijlloos.

 


apr 4 2012

Gekraakt

Kijk waar ik gezeten heb:

In het midden van een opnameset. Camera’s klaar om te draaien. Bejaard publiek klaar voor een beleefd applausje. Vier tafels en een roterend plateau in het midden. Achter mijn rug Herman Van Molle die zich stond af te vragen wat ik in hemelsnaam met mijn gsm aan het doen was.
Ik zat dus in de Canvascrack. Als kandidaat.

Ik doe dat namelijk wel eens graag, quizzen. Eén keer per jaar of zo. En zo deed ik vorig jaar eens mee met een online versie van deze quiz met Herman Van Molle, en antwoordde ik “tuurlijk” op de vraag of ik eventueel geïnteresseerd zou zijn om ook in real life mee te doen, en ging ik naar een preselectiedag in de VRT-gebouwen en doorstond ik daar de test en het gesprek met de productie en kwam ik op de lijst van kandidaten voor dit seizoen en was ik vrij op de opnamedatum die ze voorstelden en ging ik dus naar het Amerikaans Theater in Brussel. Heh.

Naar de Heizel dus, met veel twijfel, al wat track en een tas met vier zomerhemdjes. Want dat wordt in een serieus tempo van vier afleveringen per opnamedag ingeblikt, en in de zomer en najaar uitgezonden. Door het concept van de quiz weten ze op voorhand ook niet hoeveel kandidaten ze die dag gaan opgebruiken (kan schommelen tussen 5, als er altijd ex-aequo’s worden gespeeld, en 17, als er een “crack” is die al zijn tegenstanders naar huis speelt). Lotjetrek maakte mij kandidaat 12 van die dag. Lang niet zeker dus dat ik aan beurt zou komen.

Een lange dag dus van opnames bijwonen, van grote twijfel over de eigen capaciteiten als je in het publiek andere afleveringen ziet en de vragen hoort, en van langzaam maar zeker het moment voelen naderen waarop jij in de stoel moet gaan plaatsnemen. Groeiende stress, schmink, enkele raadgevingen, voorgesprekje met Herman (Is het hoebrechts of houbrechts? Kent gij als balegemmer iets van jenever? En gij hebt een sauna thuis, kunt ge daar iets over zeggen?) en hoppa.

Of ik de aflevering doorkom, of meerdere afleveringen, of canvascrak wordt, dat mag daar mag ik (wil ik ) geen “publieke verklaringen” over afleggen. Ik kom erin dus, op het scherm op 11 september.

Supercrack (als je 20 afleveringen overleeft, en dan ook 25.000€ verdient) word ik niet, dat kan ik wel verklappen. En al goed ook: bleek immers dat de setleider van het gebeuren daar in handen is van Ruud, een neef van mij. En familieleden van personeel mogen natuurlijk niet aan de quiz deelnemen. Nu, we wisten het niet van elkaar (dat hij voor dat programma werkte en dat ik kandidaat ging worden) dus niks ergs, maar als ik er lang in had gezeten was dat misschien toch een issue geworden.

Ben wel blij dat ik het gedurfd heb, al weet ik nu hoe die quiz eigenlijk aan z’n naam komt: aan het eind van zo’n dag wachten/quizzen/zenuwen ben je als kandidaat immers serieus gekraakt.


mrt 31 2012

Vierkant miserie

Weet ge wat miserie is? Foursquare in Twitter. In het algemeen. Ondanks dat de laatste foursquare-checkin die het vermelden op een Twitter-timeline waard was al dateert van 24 april 1995, toen ene Jratzinger2384 Mayor werd van The Vatican, gaat iedere nitwit met een smartphone toch lustig verder te doen of elke voet die hij buitenshuis verzet het inchecken én mededelen waard is.

Is het interessant, te weten dat u in de Delhaize incheckt? Is het boeiend, te weten dat u de “Mayor” van een koffiebar geworden bent? Is het wetenswaard, te weten dat u zich ophoudt ter hoogte van de flitspaal E17 Kortrijk-Gent in De Pinte (De Pinte, Vlaams Gewest). Eh. Neen dus. Voor reizen of wat specialer gelegenheden (I’m at de bevallingskamer van het UZ, I’m at de Trouwzaal van het Gemeentehuis, I just became the Mayor of HotMarijke) mag u van mij gerust uitzonderingen maken, maar in het algemeen zou Twitter toch gebaat zijn met de algemene regel “If it’s on foursquare, keep it there“.

Afijn, dat was de toestand tot voor kort. Want dat was nog maar een deel van de miserie. Toen ontdekte het symapthieke Oostvlaamse stadje Gent Foursquare, en gingen de remmen helemaal los.

Eerst was er dat 4sqcities gedoe. Een uitnodiging van Foursquare aan zijn gebruikers om interessante lijsten te maken, en de steden met de interessantste lijsten te belonen met een “badge”. Bezoekers die dan op minstens 5 van dingen van zo’n stad inchecken, kunnen dan een citybadge verdienen. Check in op de Kortrijksesteenweg, het Glazen Straatje en een uitzuipcafé naar keuze en u verdient de badge “I did Ghent“, zoiets.

Die oproep viel in Gent niet in dovemansoren. En dus werd Twitter eerst een paar weken volgeplempt met oproepen om lijsten te vervolledigen, daarna oproepen om de lijsten en masse te volgen, en dan … euforie … met het verlossende nieuws dat Gent uitverkoren was door Foursquare. Er komt een Gent-badge. Uitroepteken!
Spijtig genoeg zette Foursquare even nadien wel een domper op de Gentse #4sqCities-vreugde door een ietwat ongelukkig ontwerp van de badge:

Muskatnuss

Maar nog was men niet geleerd, in Gent. Want daar kwam men op de proppen met Ghendetta. Een soort spel waarop ge u aanmeldt met foursquare, ingedeeld wordt in een van de vijf “clans”  (Wolves, Hawks, Panthers, Snakes & Schlemielen) en dan “gebied kunt veroveren” door in vijandig gebied in te gaan checken en alles. Megaspannend, allemaal. En reden genoeg dus om daar de godganse dag over te twitteren. “SCHLEMIELEN ARE FOREVER bitches #ghendetta”, dat soort tweets. Met de backlash wacht men tot er ook in Antwerpen of godbeware de provincie iets gelijkaardigs van de grond komt.

Gij zult tegenwerpen: eenieder tweet zoals hij gebekt is. En als ge het niet leuk vindt is er de unfollow knop. Muuter. Of en vooral filters (alhoewel, Tweetdeck, de twittercliënt die ik bovenhaal bij teveel noise, is momenteel offline gehaald). 
To which I reply “doet dat ne keer zelf, ffs“, bijvoorbeeld door eens af te spreken alle ghendetta-gerelateerde stuff altijd in tweets gericht aan @ghendetta of @ghendettawolves etc te zetten. De rest van de niet-boodschap-hebbende-wereld heeft er dan geen last van (als ge @ghendetta niet volgt verschijnen die tweets niet in uw TL) en uw mede-geïnteresseerden/clanleden blijven toch op de hoogte.

Dat zou ne keer “wijs” zijn in meer dan de Gentse betekenis. En al de rest dus miserie. Viervierkantig.


Dit was pagina 11 van 85« 1101112203085