Canadees guitar-heavy killer-refrein, helaas weggestopt in een nogal matige song. De riff bleek bovendien gepikt van Alice Cooper.

Raad eens wie? De Bachman van Bachman-Turner Overdrive, dat was Randy Bachman. Die werd voor gek versleten toen hij uit The Guess Who stapte in 1970. De band was op dat moment immers nog op z’n commerciële piek (ze hadden net de guitar-heavy “American Woman” uit, allicht hun best gekende song) en z’n bandmates vervloekten hem grondig, nooit nog zou iemand met hem willen werken.

Er zaten ook nog twee andere Bachmans in Bachman-Turner Overdrive: Tim Bachman op gitaar en Robbie Bachman op drums, allebei jongere broers van.
De Turner in Bachma-Turner Overdrive was dan weer Fred Turner. Die had Randy Bachman leren kennen op aanraden van mede-Canadees Neil Young in z’n eerste probeersel na The Guess Who, de country-rock groep Brave Belt.

Bachman-Turner Overdrive schoot sterk uit de startblokken in 1973 en groeide door naar sterrenstatus in Canada en de U.S. bij hun derde LP “Not Fragile” in 1974.

De song “Down to the Line” is de enige single van de groep die niet uit een LP kwam, werd op bestelling van de platenfirma geschreven om het wachten op “Head On” in 1975 te verkorten. Later kwam het wel op Best-Of’s en ook de CD-reissue van die Head On terecht.

De song werd – luidens de aanvankelijke credits — geschreven door Randy Bachman. Maar Mark Anthony en Kim Fowley deden de man een proces aan, omdat de guitar-heavy chorus riff gekopieerd was van de Alice Cooper song “Escape”. Het kwam niet tot een rechtszaak, de partijen kwamen onderling tot een akkoord. Ook “Vincent Furnier”, de echte naam van “The Father of Shock Rock” Alice Cooper, kwam mee op de credits terecht.

Randy zelf herinnert het zich anders “We were on tour, and the record company wanted a single before the next album would be out….so I went to Fred (Turner) and said, we need a single, you write a song, I’ll write a song, and the best one is the A Side…. and they say, when you are writing songs, best to not listen to other peoples’ work…. and I was listening to a lot of demos. Down to the Line came out, and climbing the charts, and then came the letters from the Lawyers. Apparently parts of Down to the Line closely resembled a demo which had been submitted to me, Alice got the same demo tape” (Youtube comment)

Het was een hit in Canada (daar was alles wat Bachman-Turner Overdrive uitbracht bijna een hit): plaats 13 in de charts. Ook in de States scoorde de single nog redelijk: 43ste plaats.
Maar daarmee toch ver van de bekendste songs als “You Ain’t Seen Nothing Yet” (1974) of “Roll On Down the Highway” of “Hey You” (1975).

Bachman-Turner Overdrive zou vanaf dit moment wat wegdeemsteren. Later zullen we Randy Bachman nog tegenkomen met z’n volgende groep Ironhorse. Een killer riff én een geweldige song in Sweet Lou-Louise: