Waarmee de Battle of the Britpop bands voor heel even beslecht was in het voordeel van Blur.

Uit de vierde studio-CD van Blur “The Great Escape” uit 1995, waaruit niet alleen “Country House”, maar ook “The Universal”, “Stereotypes” als “Charmless Man” als single werden gehaald.

De single “Country House” werd als smaakmaker voor de plaat op de wereld losgelaten en de release datum werd door de platenmaatschappij een paar dagen vervroegd om zo samen te vallen met de Oasis single “Roll With It”. Waarop Oasis zijn releasedatum een week later zette, en Blur dat dan ook deed.
De media lustten er pap van en kondigden het aan als “The Battle of Britpop”. Blur won dat rechtstreekse duel, want Country House geraakte tot op plaats 1 (270000 ex. verkocht op 1 week), terwijl “Roll With It” bleef steken op plaats 2 (220000 ex. verkocht).

Hier is Noel Gallagher’s mening over die episode: “It was so unnecessary. The whole shame about the thing is that the two songs were shit. If it was like “Cigarettes & Alcohol” vs “Girls & Boys”, fair enough. “Country House” is fucking dogshit. And “Roll With It” has never been played by anybody since the band split up, so that tells it own story“.

Country House was – naast Beetlebum 2 jaar later – een van twee songs van Blur die tot op de eerst plaats in de UK charts wist door te dringen. Bij ons wist het zich niet in de hitparade te plaatsen (iets wat wel lukte voor “Girl&Boys”, “End of a Century”, “Song 2” en “Tender”). Wat dat betreft heeft Oasis zeker de battle gewonnen, want die hadden liefst 7 keer een nummer 1.

De song was geïnspireerd op labelbaas David Balfe, die na een paar jaar goed verdiend te hebben met Blur op Food Records, zijn job vaarwel zegde en naar “The Bury” verhuisde, een huis op vier acres met negen slaapkamers (5 en-suite badkamer). Niet het huis van op de cover van de single, dat is Neuschwanstein in Beieren, het kasteel van koning Ludwig II in Hohenschwangau.

Na “The Great Escape” zegde Blur de Britrock trouwens vaarwel en zou een meer indie en lo-fi koers gaan varen vanaf “Blur” in 1997.
Na de euforie over “The Great Escape” kwam er immers al vrij snel een backlash van de pers. “Blur became perceived as an “inauthentic middle class pop band” in comparison to the “working class heroes” Oasis, which made lead singer-songwriter, Damon Albarn feel “stupid and confused”. Bassist Alex James later summarised, “After being the People’s Hero, Damon was the People’s Prick for a short period … basically, he was a loser—very publicly.
Na “The Great Escape” stapten Damon Albarn en co af van het idee zoveel mogelijk hit singles te schrijven en de competitie met wie dan ook aan te gaan, wilden ze meer persoonlijke songs schrijven en de band samenhouden eerder dan nog meer 15-jarige meisjes naar de optredens te lokken. Gitarist Graham Coxon kreeg vanaf dan een veel belangrijker rol in Blur.