Geen tijd te verliezen, Hammondorgel aan en gaan.

Booker T. en zijn M.G.’s (Booker T Jones, Steve Cropper, Al Jackson en Lewie Steinberg/Donald Dunn) waren eerst en vooral een begeleidingsband. De ritmesectie die met de Markey, the Barkeys en de Memphis Horns te horen is op een ongelooflijk aantal sixties hits van Wilson Pickett, Otis Redding, Sam & Dave, Carla Thomas, Albert King etc.

Toen er eens wat studiotijd over was, vroeg Stax-bas Jim Stewart of de aanwezige muzikanten of ze geen eigen materiaal had liggen. Booker T, toen nog maar 18 trouwens, wist nog een groove had nog iets liggen voor de B-kant. Dat was “Green Onions” in 1962. Gitarist Steve Cropper herinnerde zich hoe het een instant succes werd: “DJ Reuben Washington, at Memphis radio station WLOK, played it four times in succession, before the track or even the band had a name. For the rest of the day, people were calling in to the station, asking if the record was out yet.”
Omdat het Hammond-orgeltje van Booker T Jones nogal de sound bepaalde werd de groep dan naar hem genoemd, de M.G. staat dan voor “Memphis Group” (al zou het eerst een verwijzing naar de sportauto geweest zijn, maar daar was de Britse autobouwer niet mee opgezet).

Na Green Onions, dat een grote hit werd (3de plaats in de US) bleef de groep met de regelmaat van de klok instrumentale singles uitbrengen, met minder gevolg.

Pas in 1968 keerde het succes terug, met “Soul Limbo”, “Hang ‘em High” en deze “Time is Tight”.
Dit laatste was een song die ze al een tijd meenamen (eerste opname zou al rond 1965 zijn gebeurd), maar in 1968 herwerkten ze het voor de film “Duffy” met James Coburn. De groep was echter niet tevreden over de aangeboden voorwaarden, en dus ging deze samenwerking niet door. Even later kregen ze echter de kans de song toch in een soundtrack te steken: “Uptight” van Jules Dassin (de vader van de franse zanger Joe Dassin).

In de film steekt de song in een versie van 4 minuten 55, maar voor de single werd een ingekorte – time is tight remember – en iets langzamer gespeelde versie gemaakt van 3 minuten 14. Omdat Stevie Wonder al in 1965 een “Uptight (everything is allright)” had gemaakt, werd niet de filmtitel maar “Time is Tight” als songtitel gekozen.

Time is Tight werd (in Amerika) de tweede grootste hit van de soulband. Een 6de plaats in de Billboard Hot 100.
Anders dan “Green Onions” (dat hier nog onopgemerkt was gebleven) werd dit ook een solide hit in Europa: 7de plaats in Nederland, 4de plaats in Ierland. BelgiĆ« en Duitsland hield het op rond plaats 30.

In 1970 kwam er een haar in de boter tussen Stax en Booker T Jones, omdat Stax hun onder contract had liggen als werknemers, niet als muzikanten (die per sessie vergoed werden). Booker T Jones werd nog even gepaaid met de titel van “Vice President” bij Stax, maar dat was enkel een verbetering op papier. Na “Melting Pot” in 1971 hield de samenwerking op.

The Clash hadden later de gewoonte “Time is Tight” te gebruiken als intro-song tijdens hun optredens. Ze namen er ook een versie van op, die later verscheen op compilaties: