“Oh-oh here she comes, Watch out boy, she’ll chew you up.” Hall & Oates als waarschuwingsbordje in de zoo van het mannelijk leven.

Daryl Hall herinnert zich dat John Oates de de song oorspronkelijk had geschreven samen met Edgar Winter (Edgar Winter Group) als en soort reggae-liedje.
Sarah Allen (toendertijd de partner van Hall, en het onderwerp van een eerdere hit “Sara Smile”) kreeg ook songwriter credits. Hall kreeg het idee er een soort Motown-groove onder te steken. De intro van “Maneater” is inderdaad erg gelijkend op die van “You Can’t Hurry Love” van The Supremes en de song werd bovendien net geschreven op het moment dat Phil Collins met een cover daarvan net een hit had:

De tekst van het nummer klinkt op het eerste gezicht nogal vrouwonvriendelijk, een waarschuwing voor mannen om zich niet te laten kaalplukken. Maar Hall & Oates beweerden wel dat de song niet zo gezien moest worden. Het ging eigenlijk over New York City in de jaren tachtig. Gaat dus over hebzucht en verwende rijken, hand op het vrouwvriendelijke totaal niet-mysogyne hart.
But we have it in the setting of a girl because it’s more relatable. It’s something that people can understand. That’s what we do all of the time“. Daarbij verwees hij naar “I Can’t Go For That (No Can Do)”, dat ook over een relatie lijkt te gaan, maar eigenlijk zou gaan over de muziekbusiness) Bron

Kwam uit het 11de album al van het Amerikaanse duo “H2O”, wat het bestverkopende album uit de toch goedgevulde geschiedenis van het duo zou worden, met ook “One on One” en “Family Man” (een cover van Mike Oldfield) als andere singles. Maneater werd een van de zes songs waarmee Hall&Oates aan de top van de Amerikaanse Billboard geraakten, en omdat die het op die positie het langst uithield (vier weken) zou “Maneater” ook de bestverkopende single uit die geschiedenis blijken.
Bij ons was het een nummer 8 in 1982, in Nederland zelfs maar een nummer 18.

Ook nog grappig, de 2 seconden rondwandelende panter in de video voor de song. Stereogum haalt Hall daarover aan “Somebody decided that the “Maneater” video wouldn’t be complete unless we had an actual panther, a man-eating animal, in the video. It appeared for a second and a half in the video and probably cost $10,000. This South American black panther was wired to the floor so it wouldn’t attack everybody. Of course, it got loose in this gigantic studio in LA and went in the rafters, 50 feet up. Nobody could get it down. That’s when I left the building.

De song heeft dus niks te maken met “Maneater” van Nelly Furtado, een knallende hit van bijna 25 jaar later, alhoewel de songs in de media wel vaak werden vergeleken en Nelly de song wel vermeldde bij haar invloeden tijdens deze eerste samenwerking met Timbaland

Bestaat ook als mashup van de twee, om te bewijzen dat ze wel degelijk redelijk goed accorderen:

Maar nog grappigere huisvlijt is deze “shred” van Maneater, slappe lach gegarandeerd: