Gavin Friday ging solo na The Virgin Prunes, met aan zijn zijde pianist Man Seezer. Cabaret, zwarte barok en een gedicht van Oscar Wilde.

Ruwe bolsters met een blanke pit, zwartgerokte demonen die een romantisch kantje hadden en niet verlegen waren het te tonen, in dat rijtje past Gavin Friday wel in. Nick Cave (na The Birthday Party) of Marc Almond (na Soft Cell) bijvoorbeeld.

Bij Gavin Friday (geboren Fionán Martin Hanvey, 1959, jeugdvriend van Bono en The Edge), was die zwarte episode extreem: The Virgin Prunes waren een experimentele en controversiële en goth band tussen 1981 en 1986. Redelijk kakafonisch en extreem à la “Sweet Home Under White Clouds” of toegankelijker voor de zwarte dansvloer à la Caucasian Walk of Baby Turns Blue.

Nadat hij in 1986 uit Virgin Prunes was gestapt ging Gavin Friday eerst schilderen (Hij had een studio met Bono, Guggi, nog een Virgin Prune). Hij richtte ook een soort cabaret op “The Blue Jaysus”, waar verschillende muzikanten uit de Dublin mee kwamen optreden (Hothouse Flowers, Waterboys, Van Morrison…). Daar leerde hij ook Maurice Seezer (echte naam Maurice Roycroft) kennen, een muzikant uit Dublin, en ging met hem een samenwerking aan.

In 1988 kon het duo een contract tekenen bij Island Records, en namen met een New-Yorks team met producer Hal Willner (Marianne Faithfull, Lou Reed, Laurie Anderson, Lucinda Williams …) en knappe muzikanten als Marc Ribot en Bill Frisell (John Zorn, maar ook John Hiatt’s “Have a Little Faith in Me) op gitaar en Fernando Saunders (long-time samenwerker met Lou Reed) op bas.

“Each Man Kill The Thing He Loves” was de openingstrack van hun gelijknamige eerste LP (Gavin Friday en Man Seezer zouden er samen drie maken), met daarop nog bvb het wondermooie Apologia, of bewerkingen van Bob Dylan (Death is not the end, later bekend gemaakt door Freek de Jonge) of Jacques Brel (Au Suivant werd Next).

Ook deze song is en soort cover – maar dan eentje met zelf bedachte muziek – de tekst is immers van Oscar Wilde “The Ballad of Reading Goal”, gedicht dat de Ierse dichter en toneelschrijver maakte nadat hij twee jaar in de cel moest doorbrengen na een geruchtmakend proces over “indecency” (aka homoseksuele praktijken).

Yet each man kills the thing he loves
By each let this be heard.
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word.
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!

Is maar een stukje uit het lange gedicht , en zou ook een referentie zijn naar Shakespeare’s De Koopman van Venetië, waarin wordt uitgeroepen “Do all men kill the things they do not love?”.

Each Man Kills the Thing He Loves was enkel een single in de UK (en zonder veel gevolg). Bij ons later wel op een B-kant, van “Man of Misfortune” (met al evenmin gevolg). De LP “Each Man Kills The Thing He Loves” kreeg wel overal lovende kritieken.