Erg spijtig dat dit lied weeral niet gaat over een echte vaderfiguur met puberkinderen, veel verantwoordelijkheden en een sterk gevoel voor humor, maar over een of andere geile beer. Maar ja.

Daddy Cool werd de doorbraak van Boney M. Een jaar eerder was er al een ska-disco hitje met “Do You Wanna Bump”, maar “Daddy Cool” schoot overal naar 1 en deze Duits-Cara├»bische mix was vertrokken voor een jaar of 6 aaneengeschakelde hits (Sunny, Ma Baker, Rivers of Babylon …)

Boney M was op die eerste single gewoon een schuilnaam voor Duitse producer Frank Farian. Maar toen er opgetreden moest worden, haalde hij er zangeressen Liz Mitchell & Marcia Barrett uit Jamaica en Maizie Williams uit Montserrat bij.
En voor het verkopen van show ook Bobby Farrell, een dj en danser uit Aruba, maar die zong pas na 1980 echt mee.

En ja, dat is dezelfde Frank Farian die later in het oog van de Milli Vanilli storm kwam te staan (groot schandaal in 1990 toen bleek dat daar ook andere mensen de songs hadden ingezongen dan de twee gezichten op het podium).

De B-kant van de single werd ook nog een vaste song in hun repertoire: een dansvriendelijke versie van No Woman No Cry (van Bob Marley). Op mijn nederlandse release werd het verkeerdelijk No Women No Cry.

Boney M is natuurlijk kitsch, maar er is betrekkelijk weinig mis met hun hits, en zeker niet met Daddy Cool. Blijft nog altijd fris klinken, dansbaar en universeel herkenbaar vanaf de eerste noot. 4/5 van Daddy Zaagzonie.