Doe voor mij ook maar een zak gummibeertjes. Of nee, kersen. Of wacht, zuurtjes!

Was een cover. Niet van Bo Diddley, want dat had muzikaal zeker gekund. Het origineel stamt uit 1964 en was van “The Strangeloves”. Zogezegd een Australische groep schapenfokkers met drie broers “Giles, Miles en Niles Strange”. In werkelijkheid was het een heel ander trio dat deze song bedacht en inspeelde met sessiemuzikanten: Bob Feldman, Jerry Goldstein en Richard Gottehrer.

Bij The Strangeloves klonk dat zo:

Dat trio schreef wel meer voor anderen (o.a. “My Boyfriend’s Back” voor The Angels, “Sorrow” voor The McCoys, later ook opgenomen door David Bowie). Goldstein is daarnaast ook gekend als producer van WAR. Gottehrer is later het bekendst geworden, omdat hij naast zijn songschrijfactiviteiten ook label SIRE oprichtte, label waar de meeste Amerikaanse new-wave terechtkon (Talking Heads, Ramones …) en ook producer was van de debuutplaten van Blondie en the Go Go’s

Het origineel werd enkel in de US en Canada een redelijke hit (11 in de U.S., 7 in Canada).

Bow wow wow pikte de song 25 jaar later op. Dit was een new-wave/punk group die was samengesteld door Sex Pistols manager Malcolm McLaren: hij castte de ritmesectie van Adam & The Ants, met het 13-jarige zangeresje Annabella Lwin (en een paar maanden ook George Alan O’Dowd, die even ater weer uit de groep zou verdwijnen maar nog prominent gaat opduiken als “Boy George” met zijn Culture Club).

De single kreeg ook een blote (dan 16-jarige) Lwin op de cover. Dat was een jaar eerder ook al eens gedaan, toen met veel schandaal(succes) door de cover van de LP “See Jungle! See Jungle! Go Join Your Gang, Yeah! City All Over, Go Ape Crazy!”, waarop een naakte Annabella Lwin werd uitgestald in een recreatie van Eduard Manet’s “Le déjeuner sur l’herbe”. Hier was het al wat zediger.
Het nummer werd opgenomen voor een tussendoor-EP “The Last of the Mohicans” na die eerste LP, opgenomen met producer Kenny Laguna (was bekend van zijn werk met Joan Jett & The Blackhearts).

“I Want Candy” zou achteraf hun grootste hit blijken. Het werd nummer 9 in de UK-charts (Go Wild in the Country deed nog beter op 7) maar noteerde ook in heel wat andere landen (30 bij ons, 23 in NL, 62 in de US…),
Omdat de song ook (via MTV) in Amerika wat interesse had gewekt, werd er ook snel een soort compilatie-album “I Want Candy” uitgebracht, met songs uit de EP en wat nummers uit de debuutplaat. Vergeefs, want anders dan in Europa staat Bow Wow Wow in de U.S. of A. te boek als “one hit wonder”.

Ook Melanie C (aka Mel C ofte Sporty Spice van de Spice Girls) heeft ooit in de hitparade gestaan met “I Want Candy”, in 2007 goed voor een 24ste plaats in de UK.