Dit moet de juiste plaat (disco zonder de camp, rock zonder de branie, soul zonder zweetoksels) op het juiste moment (midden jaren 70) geweest zijn.

Op het moment van Lowdown was Boz Scaggs (°1944) al aan zijn 7de plaat toe: zijn eerste Rhythm&Blues solo-LP was al van 1965. Hij was ook een tijd bij de Steve Miller Band eind jaren zestig. Daarna probeerde hij een aantal jaar soulgericht materiaal, zonder veel deuken in boter.

In 1976 koppelde producer Joe Wissert hem aan David Paich. Boz Scaggs en Paige schreven zes nummers samen. (Ook Jeff Porcaro (drums) en David Hungate (bas) speelden mee. Het trio Paich, Porcaro en Hungate zou later Toto vormen)

De plaat “Silk Degrees” ging weer niet zo goed verkopend van start (eerste single was “It’s over”), maar vanaf dat Lowdown werd opgepikt door de radiostations begon de LP aan een triomtocht: 5.000.000 keer over de toonbank en nog hits met “Lido Shuffle” en “What Can I Say”.

En Lowdown schopte het ver: 3 in de U.S. en de eerst keer dat een witte mens aan de haal ging met de R&B Grammy voor beste R&B song. (al had dat nog veel verder kunnen zijn: de producer weigerde de song uit te lenen aan Saturday Night Fever)