Hij: “Vanmorgen mijn eerste vaccinatie gekregen en morgen is het 9 juni, het Rijk Der Vrijheid is aangebroken!”
Chris Rea: “Fool (If You Think It’s Over”.

Chris(topher) Rea (°1951), Engelsman met Ierse en Italiaanse roots, probeerde in de 70’s eerst een groepje (The Beatiful Losers) van de grond te krijgen, maar mocht in 1978 dan van platenfirma Magnet (met Gus Dudgeon van Elton John fame als producer) ook een solo-plaat opnemen.

Omdat een tijdje geopperd werd daarvoor een artiestennaam te nemen, “Benny Santini”, noemde Rea die debuutLP “Whatever Happened To Benny Santini”. De vooruitgeschoven single “Fool (if you think it’s over)” deed eerst niks in de U.K.

Maar via een omweg in de USA werd de song – over zijn zus en haar eerste relatiebreuk – wel een doorbraak. De song werd top 12 in de US (het zou daar wel zijn grootste hit ooit blijken).

Rea was er niet gelukkig mee: “[It was in the] wrong key. It’s the only track I never played guitar on which tells you something about the spirit of it. On top of that, it was just a huge hit. So there was nothing I could do. It was like: ‘This is not me!’

Gelukkig werd hij wel gelukkig van de bijhorende Amerikaanse royalties, want hij kon er zijn eerste Ferrari mee kopen (een 308 GT4). Het begin van een levenslange hobby. “I’m very happy to admit that I’m a four-wheel addict.”

In onze contreien was het daarna wachten op de jaren tachtig voor meer Chris Rea (“Josephine”, “I Can Hear Your Heartbeat”… ). In de U.K. duurde het nog tot eind jaren tachtig voor hij echt groot werd, met de autosingles “Driving Home For Christmas” en “The Road to Hell”.