Drie keer een dikke hit geweest, dit nummer, Jimmy Sommerville en z’n Communards waren daarvan de derde en snelste keer.

De song werd geschreven door Gamble & Huff – duo labelbazen bij Philadelphia International Records die we hier eerder dit jaar al tegenkwamen bij The Three Degrees met Dirty Ol’ Man en The O’Jays “Use Ta Be My Girl” en Joe Simon “Power of Love”. Ze schreven het nummer in 1975 voor Harold Melvin & The Blue Notes, met lead vocals door Teddy Pendregrass:

Het was voor Harold Melvin & The Blue Notes eerst gewoon een albumtrack, maar in 1977 werd het toch een single en goed voor een 5de plaats in de UK (bij ons 29).

Motown had de track wel opgemerkt en wilde de song laten opnemen door Diana Ross als opvolger van “Love Hangover”. Dat ging op het laatste moment niet door, maar het label bracht de song in december 1976 wel uit, ingezongen door Thelma Houston. De song in disco-soul kleedje werd eerst een dikke hit in de disco’s en stak van daar af ook door naar de algemene charts. Het werd een nummer 1 in de US, in Vlaanderen een nummer 7, in Nederland een nummer 4, in de UK een nummer 11. Een hoogtepunt in het disco-genre, het zou by far Thelma’s grootste hit in haar carrière blijken:

De versie van Thelma Houston groeide in de jaren 80 uit tot “the unofficial theme song for the AIDS epidemic” in homomilieus in Amerika. En zo komen we bij onze Communards.

Dat was een groep opgericht door Jimmy Sommerville nadat die de militante homo-synthpop groep Bronski Beat in 1985 had verlaten om “persoonlijke en politieke redenen”. Smalltown Boy, kent u uiteraard:

Na zijn vertrek bij Bronski Beat vormde Sommerville een groep met de klassiek geschoolde muzikant Richard Coles, de naam vonden ze bij de franse “Commune van Parijs“. Ze maakten songs die ofwel “Hi-NRG” waren, waar de falset van Sommerville kon shinen, ofwel piano ballades, waarop de piano-kwaliteiten van Coles konden blinken. Na “You Are My World” en “Disenchanted” werd “Don’t Leave Me This Way” hun derde single.

De Communards versie was gebaseerd op die vanThelma Houston, met extra piano en vocale gastbijdrage van Sarah Jane Morris (niet voor de hoge partijen, daarvoor was de falset van Jimmy Sommerville geschikt, maar voor de lage). Sarah Jane was geen lid van de band, maar wel een soort officieus derde groepslid dat op nog heel wat andere opnames en groepsfoto’s van de band meedeed. Zong later nog bij Pere Ubu (als Mère Ubu).

De song werd een nummer 1 in Engeland, zelfs de bestverkopende single van het jaar 1986 daar. Ook bij ons en in Nederland geraakte “Don’t Leave Me This Way” door Communards ook eindelijk aan een eerste plaats.

Kreeg nog een opvallende “Gotham City Remix”, van liefst 13 minuten, voor de liefhebbers;

Communards hadden nadien nog enkele hits (onder meer nog een discoklassieker “Never Can Say Goodbye”, maar gingen in 1988 toch ook alweer uit elkaar. Richard Coles werd nadien een graag geziene mediapersoonlijkheid (QI, Have I Got News for You) en priester in de Church of England.
Jimmy Sommerville ging na Communards alleen verder, met onder meer nog een fijne hit met June-Miles Kinston in de Francoise Hardy / Serge Gainsbourg song “Comment te dire Adieu” in 1990.