De titelsong (niet te verwarren met de gelijknamige song van The Jam), uit de gelijknamige film, naar het gelijknamige boek.

Naar een link van David Bowie naar de vorige song (Iggy Pop & Debbie Harry’s “Well, did you evah!”) is het ook vandaag niet ver te zoeken: wit poeder en een penis.

Het boek: Absolute Beginners van Colin MacInnes uit 1959, verhaalt vier dagen uit het leven van een niet genoemde teenager fotograaf, tegen de achtergrond van beginnende jongerencultuur en rassenrellen in London het jaar voordien.

De film: Absolute Beginners van Julien Temple. Met Patsy Kensit als “Crepe Suzette”. David Bowie speelde zelf ook mee, als reclameman Vendice Partners. De musical was een grote flop (2,5 miljoen verlies, de studio Goldcrest Films ging eraan failliet)

De videoclip: Absolute Beginners van eveneens Julien Temple. Met een soort Tigra-sigarettenmeisje (niet van het merk Tigra, maar Strand) dat tot leven komt.

De song: Absolute Beginners van David Bowie, met o.m. een grootste sax van David Weller en piano van Rick Wakeman (Yes).
Ondanks het floppen van de film was dit een zeer grote Bowie-hit: plaats 2 in de UK. Bij ons ook plaats 3.

Absolute Beginners was er mss nooit geweest zonder een andere Weller: Paul. Zijn fascinatie met het boek en de beginnende mod-cultuur leverde The Jam al een gelijknamige song. The Style Council stond ook op de soundtrack met “Have You ever had it Blue?”.

Tot slot, David Bowie met een prachtig Absolute Beginners op Glastonbury in het jaar 2000. God hebbe zijn ziel.