Ik heb persoonlijk een voorkeur omdat gewoon op te drinken, Eric Burdon en War, als dat voor u hetzelfde is.

Eric Burdon was een Engelse bluesrock zanger die in 1962 bij The Animals kwam (dan nog “The Alan Price Rhythm & Blues Combo”), House of the Rising Sun en meer moois zong, de groep naar zijn hand zette (Eric Burdon & The Animals vanaf 1966) en dan de groep opblies.

War was dan weer een eclectisch gezelschap funk- rock- en soul- en jazzmuzikanten uit Long Beach, California. Met een voorliefde allerlei stijlen muziek door elkaar te mengen. Toen de manager van Eric Burdon de groep zag, bracht hij de twee samen: Eric Burdon Declares “War”.

Een groep met een boodschap “a message of brotherhood & harmony, using instruments and voices to speak out against racism, hunger, gangs, crimes and turf wars and promote hope & the spirit of brotherhood”. En iets over wijn morsen en parels plukken.

Met z’n lange parlando, latin ritme, prominente dwarsfluit, vocale uithalen, duur van 4 minuten 30 duur en een vriendin van Burdon die in het Spaans een tirade afsteekt, niet je typische popsong. Maar het werd wel een overtuigende hit. (n°3 in de US, 14 bij ons).

De laatste grote hit van Burdon wel, want hij ging even later alleen verder. De groep War ging zonder hem verder en zou nog heel wat betekenen in de 70s.

Verlaten doe ik dit draadje met een YouTube’ke waarop ze het nummer nog samen spelen. Enjoy. I do.

https://www.youtube.com/watch?v=3i0DMbCKnAg