MOR (of middle-of-the-road) muziek bestond al voor de band “Middle of the Road”, maar ’t is niet dat deze Schotten ons pejoratief gedacht daarover wisten te veranderen ook niet.

Leuke tekst wel: “Waar is uw mama, kleine baby Don? Ver ver weg. En uw papa? Ver ver weg. Gisteren zong ze nog een leuk liedje, van oe oe tsjilp tsjilp tsjip tsjip, maar deze morgen werd ge wakker en ze was weg.
Als de vondelingenschuif in Antwerpen een soundtrack had, het zou dit vrolijk liedje kunnen zijn.

De singlehoes begint al met een leugen. “Orginalaufnahme” staat er op mijn exemplaar. Maar dat was dus niet waar.
Want de song was geschreven door Lolly Stott (echte naam Harold Stott, °1945 nabij Liverpool), en die nam hem ook zelf meteen op, en bracht hem ook meteen uit, in 1970. De langharige zanger, tijdlang in Merseybeat groepen en dan uitgeweken naar Italië, had er geen enorme hit mee, maar geraakte er toch mee tot in de top 15 in Frankrijk en Italië.

Mac & Katie Kissoon, een koppel uit Trinidad opererend vanuit de UK, waren de eerste om een versie van Lolly’s song te maken.

En ongeveer gelijktijdig kwam dus die “nicht originalaufnahme” van Middle of the Road. Dat was een schotse band met zangeres Sally Carr. Ze probeerden het een tijdje met talentenwedstrijden, maar vonden niet dadelijk succes in de UK.
In Italië, waar Lally Stott ook rondhing, ontmoetten ze producer Giacomo Tosti en vonden ze hun geluid. Vooral populair in der mitklatschende landen als Duitsland. Eigenlijk geen M.O.R. dus (dat is eerder easy listening, orchestrale ballad, wat smooth jazz etc) maar wel Europop avant ABBA.

Hun versie van “Chirpy Chirpy Cheep Cheep” werd eerst een hit op het vasteland in Europa, maar groeide toch ook door tot monsterhit in de UK. Het werd een nummer 1 in ons land, Zweden, 2 in Duitsland en Nederland.
Pas nadien ging de UK voor de bijl “Naturally, for them, it was the UK market they really wanted to conquer. When they left Scotland on the 20th June 1970, Ken had said that he did not want to step back on British soil until they were a success. Happily, on the 21st June 1971, one year later, Middle of the Road arrived at Heathrow Airport with Chirpy at No.4 in the UK charts and a car waiting to take them to the ‘Top of the Pops’ studios at the BBC for an immediate appearance on the show. The following week they were No. 1.” bio
In totaal zouden er zo meer dan 10 miljoen singles van verkocht zijn geweest, volgens Wikipedia anno nu nog steeds goed voor een plaats in de top 40 van bestverkopende (fysieke) singles ooit!

Ken Andrew over de rivaliteit met de Kissoon versie # : “We met Mac and Katie on a German TV Show where we were performing ‘Chirpy’, which was already a hit there. We had no idea that they had recorded the song. Our reaction when we saw their version of ‘Chirpy’ at No.15 in the UK Charts was one of shock-horror. We were not happy at the prospect of our now worldwide hit charting in our own country with another artist. If it hadn’t been for Tony Blackburn playing our version regularly on his breakfast show and the British Public hearing it played in holiday resorts all over Europe, I think Mac and Katie’s version would have been as successful here as it was in the States. I don’t believe there is friendly rivalry between artists over different recordings of the same song.

Enkel in de U.S.of A wist the versie van Middle of the Road (niet genoteerd) de versie van Mac & Katie Kissoon (hoogste plaats 20) niet van de troon te stoten.

Lally Stott en Middle of the Road zouden later trouwens nog vaker samenwerken: bvb ook aan “Sacramento”, “Samson & Delilah” en “Tweedle Dee, Tweedle Dum” schreef hij mee. Hij stierf in 1977 bij een fietsongeluk.