Megahit uit de stal van Frank Farian, slimme girls wisten toen al dat het a lie was.

De basis van de song werd gemaakt door de Amerikaanse dance-group Numarx. No harm done als ge daar nooit van gehoord hebt. Numarx was een soort rap-collectief uit Maryland, en bracht de song uit in 1987. Credits gaan naar Bill Pettaway voor de muziek, Sean “DJ Spen” Spencer de beat, en de lyrics waren van Rodney “Kool Rod” Holloman en Kevin Liles. Ze hadden er geen hit mee, maar de dance-single geraakte wel tot in Duitse clubs, waar hij ook ter ore kwam van Frank Farian.

Frank Farian zijn we hier al eerder tegenkomen met Boney M .
Nadat die “groep” ophield had hij in de jaren ’80 nog succes met Eruption Far Corporation en produceerde hij voor Meat Loaf. In 1987 stelde hij echter opnieuw een groep samen, met als gezichten Rob Pilatus en Fabrice Morvan. De naam vonden ze naar verluidt tijdens een trip naar Turkije op en billboard langs de weg.
De zangers waren Charles Shaw, John Davis en Brad Howell, zangers die Farian weliswaar goed vond zingen, maar niet verkoopbaar genoeg, zodat de groep naar buiten werd gepresenteerd als een muzikaal duo.

Als vooruitgeschoven single voor hun debuut-LP werd in december 1988 “Girl You Know It’s True” uitgebracht. Het werd een millionseller. Nummer 3 in bvb de UK, Finland, Canada en Ierland, n° 2 in de U.S.A., Frankrijk, Noorwegen, Zweden en Zwitserland, en nummer 1 in Oostenrijk, Duitsland, Spanje en Griekenland.

De volgende singles van de debuutplaat (“Baby Don’t Forget My Number”, “Blame it on the Rain” en “Girl, I’m Gonna Miss You”) zouden het trouwens nog wat beter doen, tot dan een van de grootste schandalen uit de recente muziekgeschiedenis losbarstte: de geruchten over het niet echt zingen tijdens de liveshows vermeerderden zich, Charles Shaw verklapte dat hij gezongen had maar kreeg 15000$ zwijggeld, en de L.A. TImes doorprikte dan de bubbel finaal, Milli Vanilli was een fraude, ze moesten hun Grammy’s inleveren, Rob & Fab probeerden onsuccesvol verder te gaan zonder Farian, en niemand had zin in diens “The Real Milli Vanilli”.

En ’t ergste is dat Fab Morvan dezer dagen moeiteloos bewijst dat heel die maskerade allemaal niet had gemoeten, meiskes, ge weet dat dat waar is: