Bloed, een bitchfight, een blote Mylène, geweerschoten en historische kostuums in een videoclip van 9 min 20 – met nog een aftiteling van 11 minuut erbij – dat waren tijden.

Hier had de video in kwestie kunnen staan, nu staat hij hier met leeftijdsbeperkingen. In de plaats Mylène Farmer in een snackbar:

De single komt uit de debuutplaat van de Canadese Mylène Farmer (Cendres de Lune), en wordt in maart 1986 uitgebracht. De single (op de hoes heeft ze dan nog bruin haar, even later zou “rousse” haar handelsmerk worden) raakt niet in de Franse top 50.

Maar niet getreurd: in de zomer wordt de single een tweede keer uitgebracht, dit keer met de megavideoclip van Laurent Boutonnat. De full frontal Mylène die er tweemaal in passeert doet zijn werk. Deze keer raakt hij tot op plaats 10 en 370,000 verkochte exemplaren (zilver).

De videoclip van “Libertine” kreeg trouwens een – nog langer en megalomaner: 17 min 52 sec – vervolg (meer bloed, bitchfight, een blote Mylène, geweerschoten en historische kostuums dus) voor haar song “Pourvu qu’elles soient douces”, aka “Libertine II”:

Ook hier had een video kunnen staan.

Kate Ryan zou Kate “Kniezwengel” Ryan niet zijn als ze ook dit Mylène Farmer nummer (na “Désenchantée”) in 2002 geen eurodance behandeling zou gegeven hebben.