De zanger van Thin Lizzy solo over de dag dat Elvis de building verliet.

It was a rainy night
The night the king went down
Everybody was crying
It seemed like sadness had surrounded the town

Now some people say that that ain’t right
And some people say nothing at all
But even in the darkest of night
You can always hear the King’s call

Phil (of Philip) Lynott was de zanger/bassist van Thin Lizzy, een hard rockende ierse groep. U kent ze vd klassieker “Whiskey in the Jar” (een bewerking van een ierse traditional) of hun grootste hit “The Boys Are Back In Town”.

Maar Lynott (van gemeng Guyaanse/ierse afkomst) had daarnaast ook solo-ambities. In 1980 maakte hij het album “Solo in Soho” met het “zachtere” materiaal dat hij niet echt in Thin Lizzy kwijt kon.

Twee jaar later zou hij nog zo’n solo-album maken (met de ook erg goede single “Old Town”) maar dat werd ook al niet echt een succes. Dat en de split van Thin Lizzy en een drugsverslaving deden hem de das om in 1986, hij was dan amper 36.

King’s Call was een tribute aan Elvis Presley en de grijze dag dat die begraven werd, en viel zeker op door de gitaarpartijen Mark Knopfler (had wel een Dire Straits nummer kunnen zijn? Ook wel Funny dat die later een song over hetzelfde thema hadden met “Calling Elvis”).
Toch werd het maar bescheiden hit, 35 in de UK. In NL werd het pas hitje na z’n dood.