Een bittere PiL.

In 1984 zat het serieus scheef binnen Public Image Ltd: in 1982 en 1983 hadden ze een aantal tracks opgenomen voor hun volgende LP. Ergens midden in die opnames kwam het tot een breuk tussen Johnny Lydon + drummer Martin Atkins enerzijds, en gitarist Keith Levine en bassist Pete Jones anderzijds.

Keith Levine was het beu en mixte wat er dan al was opgenomen zelf af. Hij presenteerde dat aan Richard Branson als de afgwerkte nieuwe PiL-LP. Daarna richtte hij zelf een label “PiL Records” en bracht dit uit voor de Amerikaanse markt: “Commercial Zone” titelde hij de LP. Daarop dit: “Mad Max”:

Inderdaad dezelfde song als “Bad Life”, maar in een slechte mix.

Ex-Sex Pistols Lydon zat ondertussen ook niet stil: hij verbood de publicatie van “Commercial Zone”, gooide het grootste deel van het opgenomen materiaal weg en nam 5 songs opnieuw daaruit opnieuw op, dit keer met sessiemuzikanten.
“Love Song” werd “This is Not a Love Song”. En “Mad Max” werd “Bad Life”.
Zijn (officiĆ«le) vierde PiL-LP werd dus “This is What You Want .. This is What You Get”, ook al een stuk van de lyrics uit Bad Life.

John Lydon over de track: “It was originally ‘Bad Life’, then it went to ‘Mad Max’. There were two sets of lyrics, see, for the same song. Well, things got a bit haywire but we were going to put out the same song with different lyrics as a- and b-side of a ‘Bad Life’ single. But that never came to pass.
En uiteraard zijn altijd vriendelijke zelf: “We gave Keith Levene songwriting credit for that song but we had sacked him before the album was even started. You know, it was just on good faith. Many of the songs were written before he quit, but his participation in all honesty was zero.

Bad Life werd in verhouding tot “This Is Not A Love Song” slechts een bescheiden hit: plaats 71 in de UK-hitlijsten.