Bouzouki meets Balalaika, sixties Girl Group meets My Big Fat Greek Wedding, en dankzij een meeting met The Smiths nog een cultsong ook, deze Shoes.

Deze song werd geschreven door ene Eric Beam, en voor het eerst opgenomen met zijn groepje Felix Harp in 1973:

Ook eerder dan Reparata waren er nog versies van de Duitse groep “Love Generation” en de britse folkgroep “The New Settlers” in 1974:

Zo moet de song dan ook onder oren van Reparata (°1945, echte naam Mary Aiese, Reparata was haar doopnaam in de kerk, van Italiaanse komaf uit Brooklyn, New York) zijn gekomen.
Reparata was in de jaren 60 lid van The Delrons, een meidentrio dat eerst in de U.S. een kleine hit had met “Whenever a Teenager Cries” (1964), en later een plaats in de annalen verdiende met het geweldige “The Captain of Your Ship” (1968)

De groep deed ook de backing vocals op “Honky Tonk Woman” van The Rolling Stones trouwens:

In 1969 trouwde Reparata/Mary met een Ier en werd zo Mary O’Leary. Ze stopte met optreden bij de Delrons en werd schooljuffrouw. De Delrons gingen verder met Lorraine Mazzola die de rol van Reparata opnam. De oorspronkelijke Reparata nam wel nog een aantal solo singles op met Bill & SteveJerome (de eerste was deel van Hot Butter met de hit Popcorn, de tweede zou later nog opduiken als geluidsingenieur van Sugar Hill Records en alzo bvb bij “Rappers Delight” of “The Message” achter de knoppen zitten). En zo kwam er dus eind 1974 haar versie van “Shoes”.

Werd geen hit, mogelijk om legale redenen: er werden toen de single begon te lopen immers twee rechtszaken aangespannen: door Reparata & The Delrons, omdat de meenden recht te hebben op de naam Reparata, en door Dart Records (het label waar Reparata tussen 70 en 74 enkele singles op uitbracht) tegen Polydor omdat zij meenden dat de opname nog dateerde uit de tijd dat zij onder contract bij hun lag. Tegen de tijd dat die twee rechtszaken waren uitgeklaard (Reparata mocht de naam houden, waarna Lorraine van de Delrons haar naam ook officieel liet veranderen zodat die ook verder konden als Reparata & The Delrons. Dart Records en Polydor maakten een deal), was het momentum van de single blijkbaar al voorbij.

Opvallend is nog dat deze song werd opgepikt door Morrissey en Marr, 10 jaar later.
Johnny Marr, toen op zoek naar wat uitwegen uit de “jingle jangle” gebruikte het piano-ritme uit “Shoes” van Reparata voor de track “A Rush en a Push and the Land is Ours” uit “Strangeways Here We Come” van The Smiths. Marr gaf dat later ook toe : “It was inspired by that, yeah—the bulk of that tune I kind of remembered from being a kid while it was on the English charts. I liked the electric piano—it stuck in my subconscious. It’s funny how these things come out.
Morrissey maakte er nooit een geheim van dat “Shoes” van Reparata een van zijn favoriete song was, hij nam het in 1989 op in zijn “14 song to be cremated with” in NME, en speelt het nog nummer nu nog altijd als zaalmuziek in aanloop naar zijn optredens.