Alles mocht weg van Roger Daltrey, ook even The Who.

Ook verkrijgbaar in een zeer mooie live-versie op BBC’s The Old Grey Whistle Test, the man could sing (and had backing of Russ Ballard and Bob Henrit from Argent here):

Daltrey zag in 1973 zijn kans schoon om solo te beginnen, omdat The Who op dat moment eindelijk eens een gat had in zijn tourschema’s.

Roger Daltrey was zelf niet de grootste songschrijver (er zijn maar een handvol Who-hits door hem (mee)geschreven), Hij ging te rade bij vriend Leo Sayer, muzikant die nog niet aan een platendeal was geraakt. Sayer schreef 8 van de 10 songs op de debuutplaat binnen een week, samen met David Courtney.

Deze song betekende de doorbraak van Leo Sayer, want onmiddellijk hierna mocht hij met Adam Faith, producer van de Daltrey-track, ook tekenen bij Chrysalis en zijn debuut-LP opnemen. We zijn hem hier later in zijn carrière al eens tegengekomen in Orchard Road.

Daltrey’s debuutsingle had redelijk wat succes – plaats 5 in de UK – maar het zou daar meteen ook zijn best scorende solo-single ooit worden. In ons land werd het n°10, in Nederland 6.
In ons land deden de song uit de McVicar soundtrack “I’m Free” en vooral “Without Your Love” het in 1980 ook nog heel goed.

Leo Sayer nam de song later zelf ook op, voor zijn tweede LP “Just A Boy” in 1974. Ook “One Man Band”, dat op de eerste solo LP van Roger Daltrey stond, nam hij opnieuw op maar daar had dat de omgekeerde werking: geen hit voor deze versie van Roger Daltrey, maar wel een grote hit voor die daaronder door Leo Sayer:

Als uitsmijter nog een keer Giving it All Away, dit keer door de twee protagonisten van dit verhaal – Leo Sayer en Roger Daltrey – samen, in 1984: