“Hej, din tok, jag älskar dig” schreef de vriendin van Per Gessle hem. Nogal een geluk dat die Zweeds kende en het fluitend vertaalde als “Hello, you fool, I love you”. ’t Zou bij mijn geen waar geweest zijn.

De “joyride” haalde hij dan weer uit een quote van Paul McCartney, die het songschrijven met John Lennon beschreef als “a long joyride” en dat prima paste als “fun positive title” voor hun derde album waarvan dit de voorafgaande single werd.

Voor het fluiten in de song haalde dan naar eigen zeggen weer inspiratie nadat hij Monty Python’s “Life of Brian” en “Always Look On the Bright Side of Life” daarin had gezien. Hij had er 12 overdubs voor nodig in de studio, maar hij floot het toch maar schoon zelf.

Valt dat hard op dat ik Roxette altijd een vrij vervelend en in clichés grossierend gezelschap heb gevonden? Snel, een akoestische versie, misschien brengt dat beterschap.

Bof, niet echt nee..

Afijn, “Joyride” werd zowat Roxette’s grootste hit, gelijktijdig op nummer 1 in zowat alle landen waar ze op dat moment stromend water, elektriciteit en/of een hitparade hadden. Good for them!