#toogoodtobeforgotten 2/3613, en het goed geluk kwam uit op Scritti Politti met “Absolute”.

Midden jaren 80 te situeren, een middelmatig hitje geweest (op 12 in Vlaanderen, 10 in Nederland …). In de UK lustten ze deze groep zelfs nog minder. Ze pasten dan ook niet hélemaal in de sound en tijdsgeest van de dag. Al déden ze wel hard hun best.

“Absolute” kwam juist na “Wood Beez (Pray Like Aretha Franklin)”, en de LP “Cupid & Psyche 85” waar die twee uit kwamen had ook nog “The Word Girl” én “Perfect Way” én “Hypnotize”. Allemaal niet slecht, en achteraf bekeken ook het hoogtepunt van de groep.

De groep uit Leeds (serieus genoemd naar Scritti Politici, een links manifest van Gramsci) was toen al 6 jaar bezig. Frontman Green Gartside zwoer op een gegeven moment de punk en post-punk af, bekeerde zich tot soul & funk en dat liet zich horen. In 84 pakte de mix.

Na veel gezwoeg aan een opvolgplaat die niet dat werd, verdween Green Gartside van het toneel en bekwaamde zich op het platteland in het drinken van pinten. Can relate.

Textexegese van deze song ga ik niet doen. Blijkt immers doordrongen van Gramsciaans postmodern marxistisch destructuralisme en daar ga ik mijn fikken niet aan verbranden. Green Gartside is weleens “The brainiest man in pop (apart from Brian Eno)” genoemd.

Voor de liefhebbers: Scritti Politti bestaat nog altijd, en gaat eind 2021 zelfs op tour met “Cupid & Psyche 85”. Ha ha, as if.

Mijn verdict: 3/5, verder kom ik toch niet. Lieflijk nummerken, maar de overgeproduceerde sound (die bellekenssolo, die ‘sampled voice solo’ aan het eind) heeft de tand des tijds toch niet helemaal doorstaan. De zang blijft wel overeind.