“Hello darkness my old friend, I’ve come to talk with you again”

Paul Simon & Art Garfunkel waren schoolvrienden die het rond 1957 probeerden als Everly Brothers-achtig duo “Tom & Jerry” en in 63 weer bijeen kwamen met een liefde voor folk. Hun debuutLP “Wednesday Morning, 3 AM” bevatte al The Sounds of Silence:

De plaat had echter evenveel succes als een Turkse voetballer op het EK2021 en het duo Simon & Garfunkel viel daarom alweer uit elkaar. Paul Simon ging naar Engeland, en nam er “The Paul Simon Songbook” op, met daarop ook al versie van zijn The Sounds of Silence:

Maar de song begon in hun afwezigheid aan een nieuw leven. Hij werd opgepikt op de college radio, en die vraag deed producer Tom Wilson, die net bezig was een aantal Bob Dylan songs van een nieuw “electrisch” geluid te voorzien, besluiten dat ook met deze song te proberen.

Met de muzikanten waarmee hij Dylan’s “Like a Rolling Stone” een nieuwe geluid gaf, nam Wilson een backing track op voor de originele ingezongen versie van The Sounds of Silence, en bracht het – zonder het medeweten van Paul Simon of Art Garfunkel, uit op single.

En met dat nieuw geluid vond de song aansluiting bij de tijdgeest, en groeide naar een 1ste plaats in de US en een wereldwijde hit. Simon & Garfunkel werden rap terug bijeen gestoken en zo staat de song dus zowel op hun 1ste als hun 2de LP (dan als “The Sound of Silence”).

Voor wie het ietwat minder sounds of silence mag zijn, is er nog de Amerikaanse heavy metal band Disturbed, die er in 2015 een hit (2 in DE, bij ons 23 in de Ultratop) mee hadden.

Maar liever eindig ik het draadje met Simon & Garfunkel die het nummer terug droegen naar z’n folky begindagen tijdens hun Concert in Central Park in 1981: