Een parcours met veel hindernissen voor deze one hit wonder die er eerst 2 keer haast niet geweest was maar dan 2 keer een hit was.

De eerste keer dat de song er bijna niet was geweest was in 1973. Toen werd de song geschreven als demo voor ene frans label door Paul Roberts voor zijn band “Ashes of The Moon”. Maar de groep kreeg geen contract en de demo verdween in de schuif.

De tweede keer was toen de demo werd opgevist in 1977, de groep een platendeal kreeg bij Chiswick, een LP werd opgenomen, maar het label net voor het verschijnen distributieproblemen kreeg en de plaat een jaar lang op het schap bleef liggen.

De eerst keer dat het een hit werd, was ook al bochtig. Door een last-minute afzeggen van Gang of Four mocht de groep de single komen promoten op Top of the Pops (yay!) maar brak er de dag nadien een staking uit waardoor de single nergens te koop was (noooh!)

Maar internationaal liep het voor “Driver’s Seat” wel vlot (n*15 in de US, 3 bij ons …). Vreemd genoeg werd het pas een nr1 13 jaar later, in Nederland. En dat kwam omdat de song gebruikt was in een tv-spot van Pioneer. Asjemenou, zou Loeki zeggen.

De song gaat – ondanks het veelvuldig gebruik in autoreclames en andere Top Gears – ook niet over rijden. De “driver’s seat” een symbool voor aan het stuur zitten, het heft in handen nemen, van je leven na een gebroken relatie.