Achteloze klasse van Difford & Tilbrook, een streepje zonlicht op het linoleum en een prachtig melodieuze hook, meer moet dat soms niet zijn.

“Goodbye Girl” was hun derde single en leverde een miezerige 63ste plaats in de UK op, een paar maand vooruitgeschoven als aankondiging voor hun tweede album “Cool for Cats” (dat met de titelsong wel een hoge plaats in de charts kreeg).

In 1979 brachten ze het live in een heel andere versie, met Jools Holland losgehend op de boogiewoogie piano. Misschien had die snelle pubrock versie beter gepast (en hoger gescoord) in de tijd?

Uncanny ook hoe goed die (inmiddels stuk in de 60) mannen bij stem blijven, hier tijdens de “Difford en Tilbrook songbook” tour in 2019:

Als uitsmijter The Shins – nog een band die niet veel mis kan doen in mijn vergelende boekje – die er in 2010 een fijne versie van maakten: