Ge bouwt dan al eens een stad op rock & roll, komt ge daarna met dit af.

Starship, dat was de opvolger van Jefferson Starship, en dat volgde dan weer op Jefferson Airplane. In de USA bestaat er een masteropleiding over wie precies wanneer in welke bezetting van die groepen zat. Als ik het goed kan volgen is er maar 1 rode draad: zangeres Grace Slick.

Jefferson Airplane kunt ge kennen van psychedelische lappen als White Rabbit en Somebody To Love. Het legaat van Jefferson Starship is minder duidelijk, misschien “Count on me”. Starship had dan weer 3 nummer 1’s: We built this City, Sara en dit.

Maar van alle songs van deze 3 groepen was dit “Nothing’s Gonna Stop Us Now” dus de bestverkopende. Ga figuren!

Geschreven in opdracht van de film “Mannequin” (over een paspop die tot leven komt en dan Kim Catrell is). Door Albert Hammond en Diane Warren, beide niet aan hun proefstuk toe.

(Plat)gedrumprogrammeerd en (plat)geproduceerd door dezelfde Narada Michael Walden die hier deze week al zijn stempel drukte op Whitney Houston’s “How Will I Know”. Hij lieten het ook inspelen door sessiemuzikanten zodat er van Starship hier al niet veel meer overbleef.

Alhoewel het in die tijd geen loos dreigement leek is er een paar jaar na “Nothing’s Gonna Stop Us Now” toch iets of iemand in geslaagd die Jeffersons en Starshippen tot staan te brengen. Blij toe. 2/5