Politieke pop op de resten van The Undertones.

Nog altijd jammer dat deze groep niet groter werd. Ze hadden nochtans bij de start al een fanbase (dankzij twee ex-leden van de geweldige Undertones dus) en aan catchy songs geen gebrek. En de steun van bvb John Peel (die zette “Big Decision op 5 in zijn jaarlijst van 1987).

“Manic Pop Thrill” raakte wel tot 1 in de UK Indie LP Chart. En ook “Babble” (de tweede LP) had veel fans onder de critici ( Rolling Stone zette het bij de beste platen van het jaar). Maar “Big Decision” was hun grootste hit, en toch geraakte dit eigenlijk nergens (43 in de UK).

Een van de redenen misschien dat ze te politiek waren? Op de achterkant van de single bvb een heel pamflet tegen de Diplock Courts in Noord-Ierland ( https://en.wikipedia.org/wiki/Diplock_court… ). De volgende single (Genius Move) ging in de ban van de BBC omdat Sinn Fein’s Gerry Adams erop stond.
(Daar kon de BBC niets aan doen. De wet verbood het.)

Of misschien waren ze er op een beetje verkeerd moment. Een paar jaar later zouden ze met hun muziek wel goed bij de Manchester scene of de 2de Britse invasie van Blur en Oasis gepast hebben?