Het spannendste geluid ( “bubblegum pop drowned in feedback” of “melody with obnoxious bursts of white noise.”) dat er in 1985 te horen was.

The Jesus & Mary Chain was de groep van de Schotse broers Jim en WIlliam Reid. Die waren de elektronische popmuziek in het begin van de jaren tachtig beu en wilden weer gitaren. Omdat ze teveel als The Ramones klonken voegden ze noise, fuzz en feedback toe aan de sound.

Hun debuut album Psychocandy “is considered a landmark recording. It fused together the Reids’ two primary influences: the guitar noise of the Stooges and the Velvet Underground with the pop songwriting and melodies of the Beach Boys, The Shangri-Las and Phil Spector. …

In fact, the album’s opening song, “Just Like Honey,” borrows Hal Blaine’s famous drum intro from The Ronettes 1963 classic, “Be My Baby”, produced and co-written by Spector.”

De song is later nog veelvuldig gebruikt in series en films. Meest pakkend misschien nog als muziek onder de slotscène van het prachtige Lost in Translation (Sofia Coppola, 2003)

Bart Peeters had The Jesus & Mary Chain kort hierna te gast in Villa Tempo, een interview dat hem nog lang zou heugen.