Maandag maandag en ik ga dit op deze grijze zondag geen twee keer, maar wel erg mooi harmoniërend, zeggen.

Iets zeggen over The Mamas And The Papas is onverbiddelijk een soort sixties soap navertellen, met in de hoofdrol Michelle (de blonde) die getrouwd was met John (de muts) maar al jaren een verborgen affaire had met Denny (de vierde) op wie Cass (de ronde) een oog had…

… waarna Michelle (de blonde) toen de relatie uitlekte koos voor John (de muts) waarna Denny (de vierde) zich in de alcohol ipv op Cass (de ronde) gooide, waarna Michelle & John toch terug boel kregen omdat Michelle iets begon met Gene (mama noch papa, lid vd Byrds)…

… waarna Michelle uit The Mamas & The Papas werd gezet (maar met John toch nog een dochter kreeg en die dochter is Cynthia Philips die samen met 2 kinderen van Bryan Wilson (van The Beach Boys) in de 80’s een groep had genaamd Wilson Philips) …

… waarna de groep nog wat aanmodderde met een Jill en Mama Cass (de ronde) in 1967 boos de deur achter zich dicht trok. Hier Monday Monday op het Monterey festival, zowat het einde van de groep:

Michelle (de blonde) is nu de enige die nog leeft. Zij was in haar post-Mamas&Papas periode vooral actrice. Cass Elliott (de ronde) stierf in 1974 na nog een redelijke solo carrière, John (muts) stierf in 2001 en Denny (de vierde) in 2007.

Monday Monday was een song van John Phillips die driekwart van de groep eigenlijk maar niks vond. Maar toen hun 2de single California Dreaming een geweldige vlucht nam (4de plaats in de US) begonnen de radiostations dit veel te draaien. En dus werd dit ook een single.

De song ging helemaal tot n°1 in de US en werd zo hun grootste hit. Bij ons ook, maar hier bleef het net steken op 2. Perspectief: het werd daarmee de 23ste best verkopende single van 1966 in Vlaanderen, net onder Udo Jürgens met “Merci Cherie”.

Zeer mooie samenzang van Zij Die Op Weekdagen Aan De Schoolpoort Verzamelen, maar deze song speelt toch een klas lager dan California Dreamin’. 4/5.