Weg zijn wij, in een klein stationnetje (hakke hakke tuut tuut) met The Nits.

Drijft men steeds verder
uit elkaar? het afscheid schuift
een opdringerige oom tussen ons in.
sluit de ogen af – ja dit is vlucht,
een handvol kaarten laten vallen
omdat men in onze vingers knipt.
wurg alle lichten – rasse schreden
maakt mijn vertrek, reusachtig,
als op stelten wadend door de mist.
adieu adieu sweet bahnhof –
een convooi melaatsen wacht
in alle stilte de nalaatste trein.

Wilfred Smit – Sweet Bahnhof

Bij dat gedicht van Wilfred Smit haalde Henk Hofstede, tekstschrijver en zanger van de Nederlandse band The Nits, in 1985 het idee voor zijn song “Adieu Sweet Bahnhof”.

De band The Nits (studenten aan de Rietveld Academie, Nederlandse school voor beeldende kunst, al bezig vanaf 1974) had toen als zijn doorbraakhit “Nescio” gehad, en wilde vooral niet voor 1 gat te vangen zijn.
Omdat Hofstede regelmatig over en weer naar Parijs moest (The Nits speelden er onder andere in het voorprogramma van Marianne Faithfull en Joe Jackson) haalde hij inspiratie voor de rest van de tekst uit z’n lange treinuren tussen Amsterdam en Parijs en het regenachtige Brussel daartussen.

De song was twee keer een single, een eerste keer bij de oorspronkelijke release van het gelijknamige album in 1985. Dat werd toen niks. Al werd er ook toen al een videoclip voor gedraaid:

Een tweede keer kreeg de song een single-release in de uitvoering vanop de live-plaat “Urk” in 1989. Toen werd het in Nederland een 26ste plaats in de Nederlandse Top 40.
“Urk” verging het nog beter, want de 29 songs tellende live-dubbel-CD en driedubbel-LP geraakte tot op 3 in de album-charts.