Young bones groan, and the rocks below say “Throw your skinny body down, son”. Haastige single in aanloop naar Meat is Murder.

Geen videoclips voor The Smiths, dus voor Morrissey en Marr in actie moeten we naar een live uitvoering:

Net als de meeste van Morrrissey’s teksten zit er wel wat vlees (aka meat) aan deze tekst, maar te diep analyseren doet ge “Shakespeare’s Sister” toch dood (aka murder).

Vast staat dat de titel en een paar lijnen gaan over de merites van vrouwelijke schrijvers. De titel komt van een essay van Virginia Woolf, A Room of One’s Own, waarin ze stelt dat als Shakespeare in zijn tijd (en haar tijd) een zuster met evenveel talent als William zou gehad hebben, we daar toch nooit van gehoord zouden hebben (ze mocht niet school, moest trouwen, mocht zich niet ontplooien etc).
De “Throw your white body down” komt van Elizabeth Smart “By Grand Central Station I Sat Down And Wept“, een gedicht dat geroemd werd omdat het de gevoelens van de vrouwelijke hoofdpersoon centraal stelde in een door mannen gedomineerde literatuur.
De plotline (het twijfelen tussen de “I’m going to meet the one I love” en “Young bones groan, and the rocks below say “Throw your skinny body down, son”) zou dan weer een verwijzing zijn naar “The Glass Menagerie“, een theaterstuk van Tennessee Willams, waarin zijn zuster Laura twijfelt tussen een “gentleman caller” en “suicide”.

Morrissey zelf erover: ““With ‘Shakespeare’s Sister’ I tried to capture the voice of the downtrodden. In the history of literature, Shakespeare, of course, never had a sister, and in almost every aspect of art there’s no female voice whatsoever…The song was really about shrugging off the shackles of depression and shedding the skins of one’s parents and getting out and living and doing what one wants to do.

The Smiths waren serieus teleurgesteld dat deze song het als single niet beter deed. Morrissey in Record Mirror in 1985: “‘Shakespeare’s Sister’ – regardless of what many people feel – was the song of my life. I put everything into that song and I wanted it more than anything else to be a huge success and – as it happens – it wasn’t. We can talk about independents and majors till the end of the day – but ultimately, when you make a good record, you want it to be heard.

Toen ook de opvolgsingle “That Joke Isn’t Funny Anymore” amper tot plaats 49 kwam, werd er door Morrissey met serieus wat modder naar Rough Trade gegooid (“I think Rough Trade released the record with a monstrous amout of defeatism. They had no faith in it whatsoever, They liked it but they allowed it to dribble, to stall. They didn’t service it or market it in any way“) en een “fascistische samenzwering” gegooid. Platenfirma zelf zei achteraf “(those singles) weren’t good enough. It’s no good complaining about Shakespeare’s Sister and That Joke Isn’t Funny Anymore – they weren’t commercial records. There was a problem with Morrissey thinkg he had a divine right to a higher chart position. But we did as well as anyone in the world could have done with those records

Johnny Marr erkende achteraf “As a 7-inch single for the group a that point in time, it was quite inventive. There was something about that riff that I always wanted to do. It was a valid single to own, but may not to play on the radio, but that’s all right by me”.
(allemaal quotes uit “Morrisey & Marr: The Severed Alliance“)

De hoes van de single, als altijd “sleeve by Morrissey”, was een foto van Pat Phoenix, Engelse actrice en een van de eerste sexsymbolen van Engelse televisie via haar rol als “Elsie Tanner” in de eeuwiglopende soap “Coronation Street”.

Nog een wistjedatje: Siobhan Fahey (van Bananarama-fame) en Marcella Detroit noemden zich eind jaren tachtig “Shakepears Sister” als hommage aan deze song. Eerst ook gespeld als “Shakespeare’s Sister” zoals de song, daarna zonder e en apostrof. “It made it sort of my thing, as opposed to the song by The Smiths