Jean Kluger en Daniel Bangalter op trip naar Japan, een cultklassieker tot de dag van vandaag.

‘a fuzzed-out-educational-multi-cultural psych-rock-opera…. proto-psychedelic hip-hop with overweight drum beats and basslines”, zo staat het op de cd liner notes van een heruitgave van “Le Monde Fabuleux Des Yamasuki”, een LP uit 1971.

Een van de bedenkers van dit vreemde fenomeen is de Fransman Daniel Vangarde (geboren Dainel Bangalter), en die is dan weer de vader van Thomas Bangalter, een van de Daft Punk hel(m)den.

Jean Kluger was een van de zoons van Jacques Kluger, en dat was dan weer zowat de grootste muziekuitgever in België in de jaren 50. Hij maakte faam in het bedrijf van z’n vader door zijn werk met Will Tura.

Kluger was in 1965 in Parijs gaan wonen, en leerde daar Daniel Vangarde kennen. Ze schreven voor allerlei artiesten, maar richten dus ook op een moment een fictieve japanse groep op “The Yamasuki Singers”.

Ze schreven hun teksten in een zelfverzonnen Japans, lieten een kinderkoor aandraven en de intro’s volschreeuwen door een boze judo-coach. De Yamasuki werd een hit in België (bij ons n°3) en Frankrijk.

De B-kant van de Yamasuki “A – E – I – A – O – A” kreeg een tweede leven toen het werd opgenomen door de Belgisch Congolose groep Black Blood. Die hadden er een enorme hit mee als “A.I.E. A Mwana” in 1975. Ook Bananarama had er later een hit mee.

Het origineel daarvan klinkt dus zo:

Maar de hele LP is zo far out dat ze nog heel geregeld opduikt op de meest vreemde plaatsen. Hier bijvoorbeeld track “Yama Yama”, als openingssong van een Fargo-aflevering