What are words worth? 40 jaar later, nog steeds veel, zo blijkt.

Was nog pre-videoclip, dus iets dynamischer hier live in Japan, bijna 30 jaar nadien:

De Tom Tom Club, dat was een zijproject van Talking Heads leden Chris Frantz en echtgenote Tina Weymouth. Ze zochten een uitlaatklep voor de spanningen die er waren met regelkonijn David Byrne, na de slopende tour voor Remain in Light. Omdat Byrne wat tijd ging spenderen aan zijn eerste soloplaat “The Catherine Wheel” zag de rest van de band ook zijn kans schoon om een uitstapje te maken. Met gitarist Adrian Belew (King Crimson), Monte Brown (funkband T-Connection) en de haar Tina’s zussen Lani en Laura vormden ze een groep. In Nassau op de Bahama’s zouden ze gaan opnemen met de Lee Scratch Perry, maar die daagde maandenlang maar niet op.
Tina: “So I got all my courage up to ask the great Chris Blackwell, “Chris, you know, Lee Perry hasn’t show up yet and we don’t know what’s up with that, but we really can’t just keep living here. We don’t have any income. We really should get to work. We’ve been here for three weeks and nothing’s happened. Would you mind terribly if you let us work with this engineer that you hired, Steve Stanley in Studio B, which is empty? Would you give us three days to try to do something, just the two of us with Steven Stanley?” He said, “Sure, why not.” We went in there and we cut the rhythm beds for “Wordy Rappinghood,” “Genius of Love,” and another track, album track which would become “Lorelei.” At the end of three days we invited Chris Blackwell in and he said, “Great. Make a whole album.” So that’s how the first Tom Tom Club record came to be.

“Wordy Rappinghood” was het eerste nummer dat The Tom Tom Club opnam. “The sun soaked studio was the perfect catalyst for Tom Tom Club’s jubilant, playful, un-selfconscious funk oddities, which drew from a broad palette of dazzling tones. An early song the group recorded was ‘Wordy Rappinghood’, one of the album’s major hits, which blended rap (then still a young phenomenon), new wave, and funk, in a quirky style, not dissimilar to that of fellow New-Yorkers such as the B-52’s.#

Ze trokken de studio in zonder afgewerkt nummer, hopend dat de inspiratie wel zou volgen. Ook Tina Weymouth voelde zich serieus uitgedaagd nu ze plots van bassiste zou moeten fungeren als tekstschrijver en zangeres. Daarom werd er een uitweg gezocht in rap – om de zang te omzeilen – en werden “Words, words, words” – hetgeen ze zocht voor haar lyrics het thema zelf van de song.

Het “ram sam sam” stukje werd gevonden door een jeugdherrinnering van Tina Weymouth en haar zus Laura. Was een soort rijmpje dat ze hoorden als kinderen in Frankrijk, later bleek dat het een Noord-Afrikaanse herkomst had:

“Wordy Rappinghood” was dus de eerste single van Tom Tom Club, en werd meteen een hit (7 in de UK, 9 in Frankrijk), maar nergens een grotere dan bij ons in de lage landen (1 bij ons, 2 in Nederland). Even later deden ook de “Tom Tom Club” LP, en zeker hun beste single “Genius of Love” het nog beter.

David Byrne was slechts mildly amused door het succes van de Tom Tom Club: uit “Remain in Love”, het boek dat Chris Frantz in 2020 schreef: “Still, when Frantz and Weymouth were in a cab with Byrne, and their manager told them Tom Tom Club’s album has gone gold, Byrne just stared out the window glumly. He didn’t say a thing. He was very competitive. Later, David did say things about Tom Tom Club like, ‘Well, that’s merely commercial music,’ as if there was nothing else going for it.

Wordy Rappinghood werd in 2003 nog een keer een hit, in een versie door de Duitse groep Chicks on Speed, met gastbijdrages van Miss Kittin, Le Tigre, maar ook originele bedenker Tina Weymouth: