It’s alright, it’s alright, it was meer dan alright feitelijk. U2 at its funkiest (en draaglijkst).

In 1990 was U2 niet in beste toestand. “Rattle & Hum”, hun ode aan de Amerikaanse bluesrock en gospel was onthaald als “bombastisch” en “omhooggevallen”. Dat stak.
Omdat Berlijn met de hereniging buzzde trokken ze naar daar voor de opnames van hun zevende studio-LP, die wereldser en meer invloeden uit alternatieve muziek en dance moest krijgen.

Een demo die ze meehadden (werktitel “Sick Puppy”) bevatte de baslijn voor wat later “Mysterious Ways” zou worden. Bij het improviseren van een nieuwe gitaarlijn bij die bas, werd bovendien “One” geboren, een song die het vertrouwen gaf om door te gaan (hoe zou ge zelf zijn, dat is achteraf bekeken misschien wel de beste song die ze ooit schreven).

Uit de documentaire rond 20 jaar “Achtung Baby”:

“Mysterious Ways” en “One” waren daarmee wel de twee enige songs die ze uit Berlijn mee terugnamen. De rest van Achtung Baby werd in Ierland opgenomen, nadat Brian Eno hun verzekerd had dat het materiaal dat ze meehadden weliswaar een “total disaster” was, maar dat de ruzies en “deconstruction” van de groep net het embryo waren voor geweldige resultaten.

Eno kreeg gelijk. U2 kreeg er een nieuw leven door. “Achtung Baby” werd zeer goed onthaald, de singles “Mysterious Ways”, “One” en “The Fly” deden het uitzonderlijk goed, en de CD verkocht meer dan 18 miljoen keer wereldwijd (enkel “The Joshua Tree” deed beter).

De daaropvolgende “ZOO TV tour” was ook spraakmakend, met zijn visuele “overload”. Net als in de videoclip kwam er een buikdanseres haar mysterious ways illustreren. Dat was Morleigh Steinberg, een Amerikaanse choreografe en danser die na de tour Mevrouw The Edge zou worden.

Het hoesje van “Mysterious” ways is deel van een puzzel: als je de vier singles uit Achtung Baby bij elkaar legt vormen ze één beeld van de groep in een Trabantje.

Op zowat alle U2-live tours die nadien nog volgden werd “Mysterious Ways” meegenomen. Meestal gelegenheid om een knap meisje uit het publiek op het podium uit te nodigen. Hier in 2001 in Ierland was dat Bono’s 10 jaar oude dochtertje Eve: