Berichtje aan de HH. Rode Duivels tegen Portugal over een dik kwartier in Sevilla. (nagekomen noot: they didn’t make me cry)

https://www.youtube.com/watch?v=rOcEkb2KkXY

In 1983 hadden UB40 al drie succesvolle albums uitgebracht (achteraf heette dat hun “politieke periode”, “doom-laden reggae soundscapes with politically and socially conscious lyrics”) en lag er niet voldoende eigen materiaal op de plank om de hitmachine draaiende te houden.

Daarom grepen ze terug naar een idee dat ze al in het begin van het bestaan van de groep hadden: een hommage aan de seventies reggae-muziek waarmee ze opgegroeid waren. Een cover-album dus.

Het kwam UB40 op veel kritiek à la “uitverkoop” en “op de commerciële toer”, maar het legde de groep zeker geen windeieren. Ze zouden later nog drie keer een “Labour of Love” album vol reggae-covers uitbrengen (in ’89, ’98 en 2010, het eerste album zonder Ali Campbell dat)

Uitschieter van dat album “Labour of Love” werd “Red Red Wine” (een nummer van Neil Diamond, allerminst reggae, maar eigenlijk maakte UB40 een cover van de reggaeversie van het nummer van de hand van Tony Tribe – https://youtube.com/watch?v=PNgzk0TvJJI…).

“Please don’t Make Me Cry” was de 2de single uit de plaat, en geraakte tot in de top 10 in de UK. Dit was een cover van een nummer van Winston Groovy (aka Winston Tucker). De carrière van deze Jamaicaanse artiest kreeg er in Engeland een fijne boost door