Soulklassieker geschikt voor elk uur van de dag, en nacht.

Net als de eerdere grote soulklassieker die we eerder tegenkwamen – Soul Man van Sam & Dave – ook hier in grote mate het werk van de Stax huis (Steve Cropper, Donald Dunn, …)

Wilson Pickett (°1941) zat wel niet in die Stax-stal, maar die deden in het begin nog “outside productions”. Wilson kwam eerst uit de gospel, en kreeg een deal bij Atlantic. zijn eerste singles “went nowhere”. “For a change of sound and scenery, Atlantic sent him to Memphis”.

Pickett schreef het nummer samen met gitarist Steve Cropper, (in het motel waar later Marten Luther King werd doodgeschoten). Het werd wel pas een lekker nummer toen Jerry Wexler het idee kreeg het ritme te veranderen naar een “jerk”, met de klemtoon op de tweede beat.

Cover-time:

Wilson Picket maakte er in 1987 een nieuwe versie van: https://youtube.com/watch?v=PKMv4aizR4I…

The Jam deed het als afsluiter van hun tweede LP: https://youtube.com/watch?v=nVXjp_w0RJc…

Roxy Music maakte er een single van in 1979: https://youtube.com/watch?v=unOGZqvdM4I…

Nah, doe maar het origineel.

Figureert ook prominent in de film The Commitments (naar het boek van Roddy Doyle), over het wel en wee van een Ierse soul band). Joey “The Lips” Fagan beweert Wilson Pickett te kennen en die zou komen meezingen maar komt natuurlijk niet opdagen