Soms is het makkelijk om wat info over een song te vinden. Dan is het selecteren, relevante dingen eruit halen, aangenaam presenteren.
Soms is het moeilijk. Dan is het schrapen ipv schrappen. Zoeken naar links op basis van niks.
Intaferon valt zeker in de tweede categorie. De video ervan staat gelukkig nog op Youtube, met acteur Jack Watson. Thema van Steamhammer Sam (mogelijk een verre neef van Brandweerman Sam) is duidelijk: werkloosheid en wat het doet met de mensen.

Een handvol zinnen, steeds herkauwd alles wat over Intaferon te vinden valt:
Intaferon was a short-lived English new wave duo, consisting of Simon Fellowes and Simon Gillham. They were signed to Chrysalis Records. Their song, “Get Out of London” (produced by Martin Rushent) was featured in the 2001 Mary-Kate and Ashley Olsen movie Winning London. Singles were often featured on the Channel 4 show The Max Headroom Show.

Achter Intaferon stak dus Simon Fellowes, een journalist van NME die het zelf ook in de muziek wou proberen. In Intaferon was hij een duo met Simon Gilham (die is ook de schrijver van deze song), daar is verder niks over te vinden.

Hun eerste single was Steamhammer Sam, een singletje dat in de UK tot op plaats 77 geraakte. In België en Nederland werd het iets beter opgepikt: een kortstondig verblijf van 2 weken op plaats 34 in februari 1984 was hier hun deel, in Nederland bleef het vier weken erin, plaats 30. Frits Spits maakte er zijn steunplaat van in december 1983, vandaar allicht.

Steamhammer Sam werd geproduceerd door Martin Rushent (yay, links!), die zijn we hier nog al tegengekomen bij The Human League (hij produceerde Dare) en The Stranglers (hij produceerde Rattus Norvegicus, No More Heroes, Black & White) daarnaast werkte hij begin eighties ook met Generation X, Altered Images, Buzzcocks, Téléphone, the Go Go’s

Naast Steamhammer Sam zijn er maar twee andere singels van Intaferon bekend, deze “Getoutoflondon” (het enige nummer dat het de verhuis naar Spotify heeft gemaakt) en “Baby Pain”.

Een LP kwam er nooit van. Simon Fellowes veranderde immers het geweer van schouder en ging het in de States proberen als “Simon F”. Maakte zo, met wisselende gastmuzikanten 2 LP’s: Gun in 1985 (yay, link! Een cover van Hoodoo Guru’s “I want You Back” was single) en het heel ambitieuze maar mislukte Billy-Idol-achtige “Never Never Land” in 1987.

Nadien probeerde hij het nog eeen keer als “F-Machine”, waarin hij samen met Keith Fernley opereerde (hoera, nog een link: die naam kom je ook tegen op de meeste Thompson Twins platen als producer, hij was ook een tijdlang lid van “Babble” dat hij vormde met Thompson Twins Leden Tom Bailey en Alannah Currie in 1992).
Nadien ging Simon Fellowes schrijven, werkt zo bvb nu aan een boek rond de geschiedenis van het label Chrysalis.

En dan toch wat info gevonden over Simon Gilham, dat andere deel van Intaferon. Die reageerde op een (al verdwenen) podcast-episode in 1995 over Intaferon en Simon F: “You may be interested to know that I’ve started making music again too, under the name “used to”. You can see the video for the latest single Festival of Disappointment at this link. Interestingly, the second verse tells the Intaferon story.

I started a band with a misanthropic man
we both loved Neu and Can
and Suicide
We hatched our plans
but we couldn’t understand
why they thought we could appeal
to the under 9’s
They tought they had the formula
they thought they’s worked us out
So they spent a mill to make us famous
then the press heaped shame on us
and everybody put the blame on us
when we all went down
It was a sneering
sarcastic
festival of disappointment
we should’ve stayed at home
another ludicrous,
bombastic
festival of disappointment

Bam.