“I’m your boogie man, that’s what I am / I’m here to do whatever I can / Be it early morning, late afternoon / Or at midnight, it’s never too soon.” Boogie Man, Roger van Dobbit-TV? Potato, potatoe!

Stereogum geeft een mooie beschrijving: “If you hear the “I’m Your Boogie Man” intro blind, you could be forgiven for thinking it’s James Brown. For its first few seconds, the song is straight-up funk: nervous tambourine beat, itchy guitar strut, subtle little piano runs. But then someone yells out a four-count, and everything comes crashing in. There’s a hard-stomping horn riff. There’s a booming bassline. And there’s Casey belting as hard as his limited voice will allow. Somehow, without saying much of anything, “I’m Your Boogie Man” keeps that momentum up for four minutes. There is no moment in the song that does not slap.” En dan blijven de geweldige blazers in dit citaat nog onbesproken. Feestje!

Uit de vierde LP van de groep, zeer toepasselijk “Part 3″ genoemd, daarop drie van de grootste hits die de dansbare groep uit Florida had: (Shake Shake Shake) Shake Your Booty”, deze “I’m Your Boogie Man” en ook “Keep It Comin’ Love” (een n°2 in de US).

Geschreven door KC (Wayne Casey) samen met Richard Finch (de bassist van de groep, en medeschrijver van bijna al de grote hits van KC, en ook “Rock Your Baby” van George McCrae) zei dat de song ging over een DJ in Miami, Robert W. Walker, die de eerste zou geweest zijn die airplay te geven aan hun eerste hitsingle “Get Down Tonight”. ““We wrote the song about [Walker] without telling him. He was the Boogie Man that brought all the funk and the good feeling and the vibes to the people every morning.”

Volgens Songfacts zouden er sommige DJ’s aanstoot aan genomen hebben: “Boogie man” werd immers ook soms gebruikt als een racistische uithaal naar zwarten. Vermits KC & the Sunshine band twee “witte” voormannen had (was wel een gemengde groep) zagen ze er een belediging in.

De song raakte tot op n° 1 in de Billboard Hot 100 (en n°3 in de dance charts). Bij ons was het nummer 16, in NL geraakte het tot op plaats 6.

De minder dansbare kant van het concept “boogie man” – aka the bogeyman – werd later verkend door metal band White Zombie, die er in 1996 een cover van maakten voor de soundtrack van de film “The Crow”.