“It took a lost weekend in a hotel in Amsterdam, And double pneumonia in a single room” werd de best genoteerde single van Lloyd Cole en zijn Commotions, waarop steevast volgt “niet moeilijk, het is afgekeken van Iggy Pop’s The Passenger”.

Achteraf bekeken altijd moeilijk om in te schatten hoe “groot” een artiest was in zijn tijd. Ik vond Lloyd Cole destijds redelijk alomtegenwoordig, en dacht dus dat die ook wel een successtory was. Valt tegen. Debuutsingle “Perfect Skin” was een 26ste plaats. Forest Fire 41ste. Rattlesnakes 65ste. Brand New Friend was een 19. En daarmee blijkt deze Lost Weekend dus al het hoogste dat hij singles-gewijs bereikt heeft: 17de plaats in de UK. Bij ons zelfs nooit in de top-30 gestaan.

Was nochtans een aardige band uit Schotland, in het midden van de jaren tachtig. Intelligente teksten (Cole had filosofie en Engelse literatuur gestudeerd aan de Universiteit van Glasgow, en strooide culturele referenties rond als waren het gedragsbeperkingen op een overlegcomité) gekoppeld aan niet erg avontuurlijke en radiovriendelijke rock.

Na hun zeer goed ontvangen album “Rattlesnakes” in 1984, kwam “Lost Weekend” uit hun tweede LP, “Easy Pieces” uit 1985. De groep stond onder druk om op korte tijd weer een goed nieuw album te produceren.
Ze begonnen het op te nemen met de producer van hun debuutplaat, Paul Hardiman (had naast Lloyd Cole niet zo’n indrukwekkend palmares: Chris de Burgh “The Lady in Red”, en “Soul Mining” van The The werden ook door hem geproduceerd). Maar de platenfirma zette die aan de dijk en haalde Clive Langer en Alan Winstanley (wel met een pedigree: Madness, Dexys Midnight Runners, Teardrop Explodes, Elvis Costello & The Attractions…) erbij.
Het resultaat was iets radiovriendelijker dan het debuut, met meer nadruk op blazers, strijkers en keyboards. Achteraf bekeken was Cole er niet onverdeeld gelukkig mee: “We didn’t give ourselves time to step back and think. The record company was telling us ‘this is your moment and you must take it now’ – which is crap. People would have waited for us. We were insecure so we made the record too soon and the record company fired Paul Hardiman.”
Na de lof voor de debuutplaat was de ontvangst van de reactie op deze heel wat lauwer. Het album had wel redelijk wat succes: was goed voor goud en een 5de plaats in de UK-albumcharts.

“Lost Weekend” werd later wat verguisd omdat het identiek hetzelfde akkoordenschema blijkt te bevatten als het onsterfelijke “The Passenger” van Iggy Pop & The Stooges. Lawrence Donagan, bassist van de Commotions en medeschrijver van het nummer, later journalist en schrijver, gaf dit met zoveel woorden toe in z’n boek “News At Throat Lake”.
Als je het niet hoort, hier speelt Lloyd Cole het zelf wat duidelijker enkel op akoestische gitaar, in 2014: