Artiesten waar je meer dan één song van kent – twéé om precies te zijn – maar die wel zo vriendelijk waren om allebei die songs op 2 kanten van hetzelfde singletje te zetten: wel zo netjes van Marshall Crenshaw.

Marshall Howard Crenshaw was een Amerikaanse muzikant uit Detroit. Was al van jongsaf bezeten door de gitaar, en kreeg de rol van John Lennon in de Amerikaanse musical Beatlemania. Zo belandde hij in New York met zijn broer Robert en begon hij songs te schrijven, kreeg een contract los bij Warner Brothers.

Z’n debuutLP “Marshal Crenshaw” in 1981 werd meteen zijn best verkopende LP ooit (“A pop masterpiece”, “The American Elvis Costello”…), en “Someday, Someway” z’n best verkopende song daaruit, daarna viel z’n carrière al plat.
Productie was van Richard Gottehrer (zijn we ook al tegengekomen bij The GoGo’s en BowWowWow, zou ook in de lancering van Madonna, Talking Heads en Blondie als baas van het Sire-label een belangrijke rol spelen).

“Someday, Someway” was naar verluidt een van de eerste songs die Crenshaw schreef, en was naar eigen zeggen gebaseerd op “Lotta Lovin'” van Gene Vincent.

Rockabilly artiest Robert Gordon had trouwens die song in 1981 al opgenomen, het was zo dat Richard Gotterher Crenshaw had leren kennen, hij was immers de manager en producer van die man.

B-kant “You’re My Favourite Waste of Time” was geen hit voor Crenshaw. Ga je wel kennen in de versie van Schotse zanger Owen Paul, die er in 1986 de hitparades mee haalde.

Bij Crenshaw (als “Marshall Crenshaw and the Handsome Ruthless and Stupid Band” in 1979), schrijver van de song, klonk ze zo:

Crenshaw werd vaak geloofd / verweten dat hij nogal deed denken aan Buddy Holly. Hij zou later in the eighties ook de rol van Buddy Holly (speelt “Crying, Waiting, Hoping” op diens laatste optreden voor de fatale vliegtuigcrash) spelen in de film La Bamba.