Kijk kijk, wie we daar hebben. De Patrick zie.

Patrick Bruel is de artiestennaam (met inspiratie van onze eigen Jacques Brel) voor Patrick Maurice Benguigui. Z’n ouders waren joodse Berbers uit Algerije, familie belandde in de voorsteden van Parijs na de Algerijnse onafhankelijkheid. Heeft al vanaf jonge leeftijd de vaste wil als een Michel Sardou op het podium te staan, en werkt daaraan in de jaren 80. Z’n eerste plaat “De face” in 1984 is een niet echt een succes (20000 ex verkocht), maar hij krijgt toch kans zich in 1987 op het podium van de Olympia te bewijzen. Z’n volgende plaat, “Alors Regarde” in 1989 is wel een schot in de roos.

Eerst veroveren de singles “Casser La voix” (3de plaats in Frankrijk, 1ste plaats in Franstalig Belgie) en het intimistische “J’te l’dis quand même” (12de plaats in Frankrijk, 3de plaats in Wallonië), daarna mogen deze “Alors Regarde” (3de plaats Fr, 12de in W), het vrolijke “Décalé” (4de plaats Fr, 2de in W) en ‘Place des grands hommes” (4de in Fr, 2de in W) het werk afmaken. 2600000 verkochte exemplaren en Bruel-bordel.

Een jaar later was sprake van een heuse “Bruelmania” (ongeveer gelijktijdig met onze Clouseaumania, het zal in de lucht gezeten hebben). “Parmi les évènements témoignant de cet enthousiasme populaire, le plus célèbre reste celui de la « pizzeria sur les Champs-Élysées » où il dîne tranquillement avec des amis et se retrouve assiégé par de nombreux fans, ce qui nécessitera l’intervention de la police.”
Live zag Bruel + Alors Regarde + tienduizend bakvissen er zo uit:

Achteraf is er zelfs vaak sprake van “Génération Bruel” om de franse jeugd die dit meemaakte aan te duiden. Bruelmania bleef trouwens niet beperkt tot Frankrjik alleen, ook bvb in Nederland hadden de singles van “Alors Regarde” veel aanhang, zo stond hij 2 keer in een uitverkochte Ahoy in 1992.

In “Alors regarde” roept Bruel op niet weg te kijken van onrecht, tyrannie en oorlog in de wereld. “La chanson « Alors regarde » n’est autre qu’une chanson engagée qui ouvre les yeux des gens sur ce qu’il arrive de part le monde. Patrick Bruel tient un discours alarmant qui vise à éveiller les consciences des personnes et de les faire impliquer dans plusieurs conflits d’injustices envers des innocents.” (bron)
Bruel is dan ook altijd een geëngageerde artiest geweest, met onder andere actieve steun voor “SOS Racisme” (en relletjes met papa Le Pen) en les Restos du Coeur.

Bruel is nadien steeds muziek blijven maken (zo staat hij dit najaar 4 keer in ons Koninklijk Circus met een akoestische tour), maar zijn aandacht werd wel verdeeld met een carrière als acteur, producer en berucht professioneel pokerspeler.