Vier topjes en een bernadette: het had een inventaris plank uit de kleerkast van m’n dochter kunnen zijn. Het was een schreeuw van verliefdheid op Bernadette (en jaloersigheid op elke man die ook maar waagde in haar buurt te komen) van Levi Stubbs en de Four Tops.

The Four Tops waren een viertal zangers uit Detroit, in de klassieke bezetting met schoolmakkers Levi Stubbs en Abdul (Duke) Fakir, samen met Renaldo Benson en Lawrence Payton (Fakir is het enige originele lid dat nu nog leeft).
In 1963 overtuigde Berry Gordy Jr. de groep om op zijn Motown Label te tekenen. Eerst gingen ze daar background vocals doen voor de sterren van het label (Supremes, Martha & The Vandella’s …) maar het voornaamste songschrijver-team Holland-Dozier-Holland (Brian en Eddie Holland samen met Lamont Dozier) merkte dat het ook heel goed klikte met hun songs.
Holland-Dozier-Holland wrote most of Levi Stubbs’s vocals in a tenor range, near the top of his range, in order to get a sense of strained urgency in his gospel preacher-inspired leads. They also wrote additional background vocals for a female group, the Andantes, on many of the songs, to add a high end to the low-voiced harmony of the Tops.” Vanaf “Baby I Need Your Loving” in 1964, eerst een instrumentale track waarna ze dan een zangpartij voor de Four Tops schreven, werden de Four Tops zo zelf ook een van de ster-acts van het label.

Lamont Dozier vertelde in z’n memoires (How Sweet It Is) hoe Bernadette van al de songs die hij schreef misschien wel z’n lievelingssong was. Het was immers geînspireerd door een echte persoon, een meisje dat samen met hem in de basisschool zat, rond z’n 11de.
She was my first muse, you might say. She was an Italian girl and a beautiful Italian girl, and I fell in love with her. You know, puppy love. She was somebody I remembered every time I sat down to write a song. And in later years, I thought about her, and the way I felt, and I was able to conjure up those feelings to write other songs, thinking about Bernadette. She was very instrumental in a lot of love songs.“, vertelde hij vorig jaar aan de Canadese radio.

Volgens Berry Gordy, de oprichter van Motown en destijds ook de directeur van het platenlabel, was Bernadette het perfecte voorbeeld hoe Holland-Dozier-Holland de luisteraars te pakken kregen en niet meer loslieten. Daarnaast vond hij de zangpartij van Levi Stubbs geweldig en vond hij dat alleen hij het zo kon zingen. Hij vond het zo overtuigend gezongen dat hij Bernadette weleens zou willen ontmoeten.” #

De song valt op door z’n valse einde, waarbij de instrumenten zwijgen en de achtergrondzangeressen (The Andantes) een akkoord aanhouden. Waarna Levi Stubbs een verscheurend “Bernadette!” roept en de song weer begint tot aan de fade-out.
Muzikanten waren zoals gebruikelijk The Funk Brothers, met een sterrol voor bassist James Jamerson. “Jamerson’s greatest bassline? Some believe so, while others tip their hat to What’s Going On (Marvin Gaye). Either way, his playing becomes just as much a focal point as the vocals on this Motown staple.# Solo klinkt de lijn zo:

Bij ons bereikte de song een 16e plaats, in Nederland 14de. In de UK kwam het twee keer in de top 20, een keer op de 8ste plaats bij de release in 1967, een keer op plaats 23 bij een re-release in 1972.
In de States was “Bernadette” de derdegrootste hit voor Four Tops, na twee eerdere nummer 1 hits met “I Can’t Help Myself (Sugar Pie Honey Bunch)” in 1965 en “Reach Out I’ll Be There” in 1966. Bernadette schopte het in de Billboard Hot 100 tot plaats 4.
Een jaar nadien liep de samenwerking tussen Motown en Holland-Dozier-Holland spaak, zodat “Bernadette” de laatste top 10 werd voor Four Tops in de sixties. Het zou tot in 1972 en een verandering naar ABC/Dunhill Records duren voor de hitmachine van de Four Tops weer wat in gang trok.

Four Tops op de Ed Sullivan show, in 1967, met een medley van hun songs, waarbij Bernadette ook passeert, van de Levi Stubbs vocal accomplishments appreciation society