Give me one last kiss, before I walk out of this“. Fijne debuutsingle van The La’s en toch wilden ze al weer weg.

The La’s werden al gevormd in Liverpool in 1983, maar het duurde een paar jaar eer de groep wat vaste vorm kreeg. Gitarist/zanger Lee Mavers kwam erbij in 1984, bassist John Power pas in 1986. Stichtend lid en naambedenker (The La’s is scouse (liverpools) voor “Lads”) Mike Badger was dan al weer weg,en vormde The Onset.

In 1987 tekende The La’s bij “Go! Discs”en namen ze een debuutsingle, deze “Way Out”, op met producer Gavin MacKillop (General Public, Hunters & Collectors, Shriekback, X-Mal Deutschland, Toad The Wet Sprocket, the Rembrandts, Toni Childs, The Chills, Goo Goo Dolls …).

“Way Out” werd uitgebracht in oktober 1987, deed niet zo heel veel in the charts (86ste plaats), maar leverde wel flink wat aandacht op voor de groep. In Melody Maker uitte Morrissey zich fan van het nummer.

In 1988 werden nog twee singles, met ongeveer hetzelfde gevolg, gereleased: “There She Goes” (59ste plaats) en “Timeless Melody” (57ste plaats).

Twee jaar gingen dan voorbij terwijl The La’s vruchteloos probeerden een debuutalbum op te nemen. Sessies met Smiths-producer John Porter, met John Leckie (later: Radiohead, Stone Roses, Verve, Muse…) en met Mike Hedges (Wah!, The Cure, Associates… later Dido, Texas, Travis, Manic Street Preachers…) gingen mis. De groep wisselde nog talloze keren van line-up (enkel Mavers en Powers bleven op post) en bleef op zoek naar de juiste sound.
Apocriefe anecdote wil dat de groep bvb niet met een bepaald mengpaneel wilde blijven werken “because it hasn’t got original sixties dust on it“.

In 1989 doken ze de studio in met Steve Lillywhite (U2, Simple Minds…), maar ook dat ging mis en de groep liep weg uit de studio. Go! Discs had ondertussen zoveel geld in The La’s gestoken, dat ze Steve Lillywhite het album toch maar af lieten maken met de opnames die er tot dan gedaan waren. Zeer tot tegenzin van de band.
Maar ondanks de onvrede van de groep met de sound, werd het album wel hun doorbraak. Een remix van “There She goes” werd immers de best gekende single van de groep (13de plaats in de UK).

Ook “Way Out” stond trouwens opnieuw op het album, in een andere – veel snellere – versie dan de originele single:

“The La’s” werd in 1990 zo wel de enige plaat van The La’s. Na de doorbraak kwam het immers al snel tot onenigheid tussen Power en Mavers.
John Power vormde dan in 1991 zijn eigen Cast, groep die het in de britpop periode van Blur en Oasis nog een hele tijd lang niet slecht deed.

Lee Mavers heeft nadien nog ontelbare keren geprobeerd The La’s terug van de grond te krijgen, geruchten over een tweede La’s album circuleren al zo lang dat er ondertussen Rapunzel-style haar op groeit.